มาตรการคุ้มครองสิทธิของพยานในการมาให้การต่อพนักงานสอบสวน: วิเคราะห์คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3214/2560
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ศึกษามาตรการคุ้มครองสิทธิของผู้มาให้การต่อพนักงานสอบสวนในฐานะพยานตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นผู้ต้องหาโดยทำการศึกษาวิเคราะห์คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3214/2560 ที่ได้มีคำวินิจฉัยถึงการรับฟังคำให้การในสำนวนการสอบสวนเป็นพยานหลักฐานในชั้นศาลได้โดยไม่มีกรณีที่มีการแจ้งสิทธิของผู้ถูกจับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 84 (2) เนื่องจากตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 มาตรา 11(1) และ (2) นั้นใช้วิธีการซักถามในฐานะผู้ถูกดำเนินกรรมวิธีหรือผู้ต้องสงสัย ทำให้ผู้ที่ถูกเชิญตัวมาเป็นพยานในคดีอาญานั้นโดยใช้วิธีการซักถามในฐานะผู้ถูกดำเนินกรรมวิธีหรือผู้ต้องสงสัยต่อพนักงานสอบสวนในฐานะพยาน มิใช่ในฐานะคำให้การของผู้ถูกจับ จึงไม่อยู่ในบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 84 วรรคสี่ ที่จะต้องดำเนินการแจ้งสิทธิของผู้ต้องหาหรือผู้ถูกจับ ทำให้บุคคลดังกล่าวไม่ได้รับความคุ้มครองในด้านสิทธิมนุษยชนในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา จึงควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาให้มีการบัญญัติคุ้มครองสิทธิของบุคคลที่มาให้การในฐานะพยานซึ่งต่อมากลายเป็นผู้ต้องหา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Choosang, Y. (2016). Principles of Hearing of Evidence Occurred or Acquired Wrongfully: A Comparative Study of Evidence Acquired by Private Entities and That Acquired by Government Officials[Master’s thesis, Thammasat University].
Duplatre, L., & Lulitanon, W. (2018). The Law of Evidence and Psychology. Winyuchon.
Kramontrakul, K. (2008). Guidelines for Building Peace in Three Border Provinces from the Perspective of Those Affected by the Violence. Office of the National Human Rights Commission of Thailand.
Na Nakhon, K., et al. (2009). State powers to detain persons under special laws. Faculty of Law Thammasat University.
Phakdithanakul, J. (2022). The Law of Evidence (16th ed.). Institute of Legal Education Thai Bar Association.
Rattanakorn, S. (2022). An Explanation of the Law of Evidence (13th ed.). Winyuchon.
Sitthiphram, N. (2015). Law Enforcement and Human Rights Violations in Three Southern Border Provinces of Thailand[Master’s thesis, Assumption University].
Suppakarn, S. K. (2022). Principles and Judgements: The Law of Evidence in Civil/Criminal Cases (3rd ed.). Amarin.
Suriya, N. (2022). Declaration of Human Rights. In The Book of Remembrance of Assoc. Prof. Nophanidhi Suriya. (pp.134-148). Duantula.
The Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560 (2017). (2017, April 6). The Royal Thai Government Gazette. Book No.134. Part 40A. pp 12.
The Emergency Decree on Public Administration in Emergency Situations B.E. 2548 (2005). (2005, July 16). The Royal Thai Government Gazette. Book No.122. Part 58A. pp 1.
The Supreme Court Judgement No.3214/2560. (2022, December 10). https://deka.in.th/view-611815.html
The Justice Group. (2021). The Code of Criminal Procedure and the Constitution of the Court of Justice, the Latest Revision 2021. Pim Aksorn.
Tiamjan, B., & Witchatham, B. (2017). The Constitution of the Kingdom of Thailand, B.E. 2560 with Topics in All Sections, Complete edition. Inspal.
Vachanasvasti, K. (2004). Rights of the Accused not to Self-incriminate. Journal of Law, 34(2), 3-13.
Wannasang, P. (2022, December 10). Unit 12 Listening to Evidence in Criminal Cases. https://www.stou.ac.th/schoolsweb/law/UploadedFile/41717-12.pdf
