การพัฒนาความสามารถในการสร้างนิทานและหุ่นของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งการทดลองโดยเก็บข้อมูลหลายครั้งในช่วงเวลาที่ต่างกัน ใช้แบบแผนการทดลองแบบ One Group Time – Series Design มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาประสิทธิผลของแผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา 2) เปรียบเทียบความสามารถในการสร้างนิทานและหุ่นของนักศึกษาก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา และ 3) ศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างได้มาจากวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) โดยใช้หมู่เรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา วิชานิทานและหุ่นสำหรับเด็กปฐมวัย 2) แบบประเมินความสามารถในสร้างนิทานและหุ่นสำหรับเด็กปฐมวัย และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีแบบกลุ่มที่ไม่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1) ดัชนีประสิทธิผลของแผนการจัดการเรียนรู้เท่ากับร้อยละ 76.80 2) ความสามารถในการสร้างนิทานและหุ่นของนักศึกษา หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา สูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (Z=416, p < .001) และ 3) ความพึงพอใจในภาพรวม ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด (x=4.66, SD=0.45)