กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางและนำเสนอกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง และ 2) นำเสนอกิจกรรมสื่อสารการตลาดที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การสังเกตการณ์ภาคสนาม กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 25 ท่าน โดยทำการคัดเลือกจากผู้อาศัยในพื้นที่ชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง และมีประสบการณ์การทำงานในพื้นที่ มีความรู้หรือประสบการณ์ในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวในชุมชน ประกอบด้วย ตัวแทนหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน ผู้นำชุมชน สมาชิกในชุมชน ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวที่เคยเดินทางมาท่องเที่ยวในพื้นที่ชุมชนทะเลน้อย และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า กลยุทธ์การสื่อสารที่สามารถส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนทะเลน้อย คือ การใช้สื่อการตลาดแบบผสมผสาน ซึ่งประกอบด้วย การใช้สื่อกิจกรรมทางการท่องเที่ยว การใช้สื่อและแพลตฟอร์มออนไลน์ การใช้สื่อสิ่งพิมพ์, สื่อผ่านตัวบุคคล, สื่อมัลติมีเดีย และการทำการตลาดร่วมกับหน่วยงานอื่น และกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดที่พบว่าได้ผลดีและมีประสิทธิภาพ คือ การใช้สื่อกิจกรรม การใช้สื่อโซเชียลมีเดีย การสร้างแคมเปญร่วมกับหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน กิจกรรมเหล่านี้ช่วยสร้างการรับรู้ กระตุ้นการมีส่วนร่วม และส่งเสริมภาพลักษณ์ที่ดีของชุมชนทะเลน้อยให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น ซึ่งผลลัพธ์ส่งผลต่อการพัฒนาชุมชน เช่น เสริมสร้างการมีส่วนร่วมของ
คนในชุมชน และการดึงดูดนักท่องเที่ยวกลุ่มใหม่ให้ตัดสินใจเดินทางมายังพื้นที่ชุมชนทะเลน้อย แม้จะมีกลยุทธ์ที่หลากหลายเพื่อเข้าถึงนักท่องเที่ยวแต่ความท้าทายที่ชุมชนทะเลน้อยเผชิญ โดยเฉพาะด้านการตลาด เช่น ข้อจำกัดด้านการประชาสัมพันธ์ การขาดการสนับสนุนจากสื่อหลัก และการขาดการเข้าถึงนักท่องเที่ยวกลุ่มเป้าหมาย ดังนั้น การกำหนดการสื่อสารทางการตลาด โดยใช้การตลาดดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของชุมชน ควรใช้การประชาสัมพันธ์เชิงรุกจากความร่วมมือของทุกภาคส่วน พัฒนาสื่อที่มีคุณภาพ น่าสนใจ และง่ายต่อการเข้าถึง เพื่อประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยว และแคมเปญหรือกิจกรรมในพื้นที่
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Chompoopanya, A., & Rojanatrakul, T. (2022). The development potential of the community in participant model to sustainable tourism community. Journal of Modern Learning Development, 7(8), 414-430. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article
/view/256695
Chunnapiya, N. (2023). Social media marketing. Journal of Administrative and Management Innovation, 11(1), 64-76. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/RCIM/article/view/257794
Coltman, Michael. M. (1989). Tourism marketing. Van Nostrand Reinhold. Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public Organization). (2018). Creating creative tourism toolkit. BookPlus Publishing.
Deeprasert, J., & Yimprasert, U. (2023). Modern marketing communication for sustainable tourism in Koh Lad E Tan community. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 13(1), 88-101. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/npuj/article/view/264550
Duncan, T. (2005). Principle of advertising and IMC. McGraw-Hill.
Jitthangwattana, B. (2005). Tourism industry. Thailand Tourism Academic Center.
Kampangseree, A., Disatapundhu, S., & Chaothadapong, S. (2020). Creation of marketing communication strategy to enhance tourism activities of art exhibitions in Nakornratchasima province. Dusit Thani College Journal, 15(1), 417-430. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/247471
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed.). Pearson Prentice Hall.
Kajonpai, L. (2019). A study of the model of communication for the management of sustainable tourism cooperation in Pathum province. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkron Rajabhat University, 13(1), 126-140. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JournalGradVRU/article/view/186669
Ministry of Tourism and Sports. (2017). Tourism industry generates income. http://www.362degree.com
National Tourism and Sports Policy Committee of Thailand. (2023). National Tourism Development Plan No. 3: 2023-2027. Ministry of Tourism and Sports.
Office of the Permanent Secretary, Ministry of Tourism and Sports. (2020). Review the issue of promoting community tourism. (Community Based Tourism). https://secretary.mots.go.th/ewtadmin/ewt/ga/download/article/article_20200416204840.pdf
Pansawang, C. (2020). Guidelines for developing marketing to promote agricultural tourism in the Ratchaburi province[Doctoral dissertation, University of Phayao].
Richards, G., & Raymond, C. (2000). Creative tourism. ATLAS News, 23, 16-20.
Saichan, P. (2023). Looking at the direction of "community tourism", an opportunity after the crisis and the question of sustainability. https://thecitizen.plus/node/67771
SPACEBAR Editorial Team. (2024). Unveiling 4 policies to stimulate Thai tourism throughout 2024. https://spacebar.th/business/economy-thailand-travel-maya-bay.
Teepapal, D. (1999). Consumer behavior. Rungruangsan.
Wantamail, N. (2012). Marketing communication. Kasetsart University.
Tourism Authority of Thailand. (2018). Tourism by the Thai community sustainable chicken chic. https://tatreviewmagazine.com/article/community-based-tourism/.
Tourism Authority of Thailand. (2024). Annual report 2023. Tourism Authority of Thailand.
Sampaothong, W. (2018). Online marketing communication strategies and value creation in the cosmeceutical product business[Master’s thesis, Silpakorn University].
World Tourism Organization. (1999). National and regional tourism planning: methodologies and case study. London.
Wurzburger, R., Aageson, T., Pattakos, A., & Pratt, S. (2009). Creative tourism: a global conversation: how to provide unique creative experiences for travelers worldwide. As presented at the 2008 Santa Fe & UNESCO International Conference on Creative Tourism in Santa Fe, New Mexico, USA. Santa Fe: Sunstone Press.
