การศึกษาคุณลักษณะความเป็นผู้นำของคณะผู้บริหารโรงเรียนอิสลามควบคู่สามัญในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณลักษณะความเป็นผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนอิสลามควบคู่สามัญในกรุงเทพมหานครตาม MORAL Model และ 2) วิเคราะห์และยืนยันโครงสร้างองค์ประกอบดังกล่าวกลุ่มตัวอย่างคือครู 168 คน จาก 8 โรงเรียน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ 53 ข้อ มีความตรงเชิงเนื้อหา (IOC เฉลี่ย = 0.94) และความเชื่อมั่น 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (EFA) ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณลักษณะความเป็นผู้นำโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.45, S.D. = 0.66) โดยด้านการจัดการตนเอง มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (4.52) รองลงมา คือด้านการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น (4.48) ด้านการแสวงหาความรู้ (4.45) ด้านการพัฒนาองค์กร (4.43) และด้านภาวะผู้นำและการจัดการ (4.40) ตามลำดับ 2) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจยืนยันโครงสร้าง 5 องค์ประกอบตาม MORAL Model ดั้งเดิม ได้แก่ การจัดการตนเอง การพัฒนาองค์กร การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นการแสวงหาความรู้ และภาวะผู้นำและการจัดการ ซึ่งอธิบายความแปรปรวนรวมได้ร้อยละ 69.81 และมิติทั้งห้ามีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง (r = 0.741–0.836) สะท้อนธรรมชาติเชิงองค์รวมของภาวะผู้นำในบริบทการศึกษาอิสลามเขตเมือง ผลการวิจัยยืนยันความตรงเชิงโครงสร้างของ MORAL Model ในบริบทสังคมเมือง และชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาผู้บริหารควรให้ความสำคัญกับการจัดการตนเองเป็นพื้นฐานสู่การพัฒนามิติอื่น ๆ นอกจากนี้ ข้อค้นพบ
ยังเป็นกรอบแนวทางสำหรับสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) ในการพัฒนาหลักสูตรผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Abdulrahman, A. (2017). Integrated Islamic education: Problems and prospects. Journal of Islamic Education, 2(1), 45-58. https://doi.org/10.22452/jiet.vol2no1.4
Alazmi, A. A., & Bush, T. (2024). An Islamic-oriented educational leadership model: Towards a new theory of school leadership in Muslim societies. Journal of Educational Administration and History, 56(3), 312-334. https://doi.org/10.1080/00220620.2023.2292573
Arar, K., Örücü, D., & Akiba, M. (2023). Understanding educational leadership in the middle east: Theories and practice. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003222392
Assalihee, M., & Boonsuk, Y. (2023). Teaching management strategies on 21st century Islamic education for southernmost Thai private Islamic schools. Anatolian Journal of Education, 8(1), 13-28. https://doi.org/10.29333/aje.2023.812a
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
Bush, T. (2025). Instructional leadership in the 21st century: Building on the hallinger and murphy PIMRS model. Educational Management Administration & Leadership, 53(3), 481-483. https://doi.org/10.1177/17411432251327800
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson Education.
Herijanto, H. (2022). Al Amanah in Al Qur’an vs trust: a comparative study. International Journal of Ethics and Systems, 38(4), 549-575. https://doi.org/10.1108/IJOES-03-2021-0064
Marzano, R. J., Waters, T., & McNulty, B. A. (2005). School leadership that works: From research to results. Association for Supervision and Curriculum Development.
Mohamed, S., Abd Wahab, M. Z., Sulaiman, N., & Majid, M. A. (2021). Model Baru Pengajaran al-Quran Menggunakan Kaedah Iqra’: New model of teaching Al-Quran using Iqra’method. Jurnal Pengajian Islam, 14(2), 28-42. https://jpi.uis.edu.my/index.php/jpi/article/view/129
Office of the Private Education Commission (OPEC). (2025). Database of private Islamic schools in Bangkok. Ministry of Education. https://school.opec.go.th/
Office for National Education Standards and Quality Assessment (ONESQA). (2024). External quality assessment report, fourth round (2021-2025). ONESQA. https://www.onesqa.or.th
Saleemad, K. (2015). Leadership competency model for Islamic school leaders. International Journal of Humanities and Management Sciences, 3(2), 86-88. https://journalsweb.org/siteadmin/upload/P315201.pdf
Saleemad, K., Noklang, S., & Dudsdeemaytha, J. (2022). Leadership characteristics for Muslim school leaders in a multicultural context in Thailand. International Journal of Instruction, 15(2), 293-306. https://doi.org/10.29333/iji.2022.15217a
Schaedler, L., Graf-Vlachy, L., & König, A. (2022). Strategic leadership in organizational crises: A review and research agenda. Long Range Planning, 55(2), 102156. https://doi.org/10.1016/j.lrp.2021.102156
Shin, J., Mollah, M. A., & Choi, J. (2023). Sustainability and organizational performance in South Korea: The effect of digital leadership on digital culture and employees’ digital capabilities. Sustainability, 15(3), 2027. https://doi.org/10.3390/su15032027
Yusuf, I., & Thongin, A. (2025). The role of Islamic education in building of Islamic public value of multicultural citizenship in southern Thailand. In Islamic Public Value (pp. 281-307). Edward Elgar. https://doi.org/10.4337/9781035333646.00025
