Development and management model of Ban Tha Kura community and Ban Klong Ri community, Sathing Phra District, Songkhla Province

Main Article Content

ขวัญดาว ปิ่นทองพันธุ์

Abstract

Study of development and resource management model of Ban Tha Khura community and Ban Khlong Ri community, Sathing Phra district, Songkhla province with the objective To study development Resource management of Ban Tha Khura community and community Ban Khlong Ri, during the year 1976 -2017 and studied the resource management model of Ban Tha Kura community and Ban Khlong Ri community, finding strengths, weaknesses, opportunities, obstacles for both communities in the Songkhla Lake Hunting Area (now Central) The study is divided into two periods. Namely, study of utilization and form of resource management and The model used in planning, solving problems and developing suitable for the area of ​​society, culture, economy in the area To apply the multilateral resource management model to apply and solve problems in the area Suggest ways to develop appropriate resource management This study uses the concept Theories about sustainable development Resource management By using SWOT tools for analysis to find strengths, weaknesses Opportunities and obstacles Of the Songkhla Lake Hunting Area and apply the participatory management concept to solve the problem for sustainability and in accordance with the social and cultural area


            The results of the study showed that, firstly, the development of resource management in both periods was a resource management. Both communities were similar. Divided into two periods By managing resources, it was found that both periods were different as follows: 1) The era of development leaning on natural resources: before the announcement was a hunting area in Songkhla Lake. Villagers can access resources without written rules. There is no fixed structure, only the belief in the sacred things that the villagers respect. Causing both villagers to respect the rules Control within the community Which is a way of managing by the villagers 2) the development era: after the announcement of a hunting area in Songkhla Lake (1976), there is a fixed resource management model By the state issuing laws to manage the area Conservation policies and measures are continuously implemented, but at the same time Government management methods There are various agencies Who care in the same area Resulting in problems in overlapping management


            Second, the use of natural resources in the area before the announcement of the villagers can access resources, make use of resources freely. When the state declared a hunting area, the villagers were eliminated from access to resources.


            Finally, when using SWOT tools, analyze the internal factors. On the strength of the Songkhla Lake area, it appears that many species of birds that migrate from Siberia are rich in highland areas. The weakness is the overlap of the same area. External factors, opportunities The use of places as natural educational resources such as conservation camps Obstructions that hinder the outside from being a source of waste water from the community


            Management to solve problems that arise in resource management by using multilateral forms, creating sustainability for resources and social aspects Economy and culture of both communities

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

1. ชูศักดิ์ วิทยาภัค.(2531). ความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนกับการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในบริเวณพื้นที่ลุ่มน้ำปิงตอนเหนือ: ศึกษากรณีอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ โครงการศึกษาชุมชนภาคเหนือกับศักยภาพในการพัฒนา.รายงานการวิจัย.สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
2. ซิมบา ชาน.(2544). คู่มือการจัดการพื้นที่ชุ่มน้ำภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้.กรุงเทพ:กระทรวงสิ่งแวดล้อม ประเทศญี่ปุ่น.
3. ภูวดล บัวบางพลู. (2561). แนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืน อุทยานแห่งชาติเขาคิชกูฏ จังหวัดจันทบุรี. รำไพพรรณี. 12 (พฤษภาคม- สิงหาคม): 91-101.
4.มนัส สุวรรณ.(2539).นิเวศวิทยามนุษย์.กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
5. ยศ สันติสมบัติ.(2536). “โครงการวิจัยเชิงปฏิบัติการป่าชุมชน”ในเสน่ห์ จามริกและยศ สันติสมบัติ(บก).,ป่าชุมชนในประเทศไทย: แนวทางการพัฒนา.หน้า 125-152.กรุงเทพ:สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.
6. สมคะเน วีระสมิทธิ์.(2544).”การวิเคราะห์สถานภาพของสหกรณ์กรการเกษตรไชยปราการโดยวิธีSWOT” การค้นคว้าแบบอิสระวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาส่งเสริมกรเกษตร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
7. สหัทยา วิเศษ.(2547). การจัดการลุ่มน้ำโดยชุมชน. กรุงเทพฯ: เดือนตุลาคม.
8. สำนักฟื้นฟูและพัฒนาพื้นที่อนุรักษ์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธ์พืช. (2554). พื้นที่ป่าไม้ของประเทศไทย.
9. อานันท์ กาญจนพันธ์.(2543). “พลวัตรของชุมชนในการจัดการทรัพยากร: กระบวนการทัศน์และนโยบาย” ในอานัน กาญจนพันธ์ (บก.) สถานการณ์การวิจัย ชุมชนกับการจัดการทรัพยากร:บทสังเคราะห์ผลของการศึกษา. หน้า 1-24, กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนและสนับสนุนการวิจัย.
10. อานันท์ กาญจนพันธ์.(2544). “มิติชุมชน:วิถีคิดท้องถิ่นว่าด้วย สิทธิ อำนาจ และการจัดการทรัพยากร” ในในอานัน กาญจนพันธ์ (บก.) สิทธิชุมชนในการพัฒนา.หน้า 232- 252, กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนและสนับสนุนการวิจัย.
11. อานันท์ กาญจนพันธ์.(2544ข). “มิติชุมชน:วิถีคิดท้องถิ่นว่าด้วย สิทธิ อำนาจ และการจัดการทรัพยากร” ในอานัน กาญจนพันธ์ (บก.) สิทธิชุมชนในการพัฒนา.หน้า 205- 230, กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนและสนับสนุนการวิจัย.
12. อุไรวรรณ สุภานิตย์. (2552). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา วัฒนวิถีชุมชน “โหนด นา เล” อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา.วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร ฉบับพิเศษการประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 5.
13. Hardin,G. (1968). The Tragedy of Common. Science. (162): 1243-1248.
14. Malthus, Thomas Robert.(1798). An Essay on the Principle of Population as it affects the Future Improvement of Society. London: St,Paul’s Churchyard.