The Effects of Individual Counseling Base on Person-Centered Theory on Self–Esteem of Elderly
Main Article Content
Abstract
The objective of this research was to compare self-esteem of elderly before and after individual counseling base on person-centered theory. The subjects of this were 15 elderly people in Mueang District Chanthaburi province whose scores of the self-esteem test were lower than the percent of 60. The instruments were the self-esteem of elderly questionnaire and the program of individual counseling base on person-centered theory on self-esteem of elderly. The statistics
The research found that the self-esteem of elderly participated in individual counseling based on person centered theory increased in at statistical significance the .05 level. The research finding also indicated that each dimension of self-esteem; with them selves society; and family increased in statistical significance at the .05 level.
Article Details
Section
Research Articles
References
1. นุจิรา สารถ้อย. (2547). กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์เพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของเยาวชนที่มาจากครอบครัว เกษตรกร บ้านร่องเผียว จังหวัดเชียงราย. การค้นคว้าแบบอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
2. บุญชม ศรีสะอาดและคณะ. (2549). การวิจัยทางการวัดผลและประเมินผล. มหาสารคาม : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
3. เบญจวรรณ สิงโตอ่อน. (2548). การให้คำปรึกษาแบบผู้รับบริการเป็นศูนย์กลางตามแนวคิดของโรเจอร์สเพื่อเพิ่ม การเห็นคุณค่าของตนเองของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
4. ธนู ชาติธนานนท์. (2550). ความเข้าใจเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ : สำนักงานส่งเสริมอนามัยและสิ่งแวดล้อม.
5. ธัญรดา เผ่าแสนเมือง. (2542). ผลของการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีโรเจอร์สต่อการปรับตัวในการศึกษาภาคปฏิบัติของนักศึกษาของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม อำเภอเมืองจังหวัดมหาสารคาม. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
6. บรรลุ ศิริพานิช. (2532). พฤติกรรมและการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุไทยที่ยืนยาวและแข็งแรง. รายงานการวิจัยกรุงเทพฯ : สามดีการพิมพ์.
7. วัชรี ทรัพย์มี. (2533). ทฤษฎีและกระบวนการให้คำปรึกษา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
8. ศศิภา ผลวิไล. (2551). คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี. ใน หนังสือรวม บทความวิจัยงานประชุมวิชาการวิจัยรำไพพรรณี. หน้า 198-207. จันทบุรี : สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
9. Cronbach, L.J. (1990). Essential of Psychological testing. (5th ed). New York: Haper Collins.
10. Roger, C.R. (1967). Psychotherapy and Personality Change. Chicago : University Press.
2. บุญชม ศรีสะอาดและคณะ. (2549). การวิจัยทางการวัดผลและประเมินผล. มหาสารคาม : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
3. เบญจวรรณ สิงโตอ่อน. (2548). การให้คำปรึกษาแบบผู้รับบริการเป็นศูนย์กลางตามแนวคิดของโรเจอร์สเพื่อเพิ่ม การเห็นคุณค่าของตนเองของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
4. ธนู ชาติธนานนท์. (2550). ความเข้าใจเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ : สำนักงานส่งเสริมอนามัยและสิ่งแวดล้อม.
5. ธัญรดา เผ่าแสนเมือง. (2542). ผลของการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีโรเจอร์สต่อการปรับตัวในการศึกษาภาคปฏิบัติของนักศึกษาของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม อำเภอเมืองจังหวัดมหาสารคาม. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
6. บรรลุ ศิริพานิช. (2532). พฤติกรรมและการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุไทยที่ยืนยาวและแข็งแรง. รายงานการวิจัยกรุงเทพฯ : สามดีการพิมพ์.
7. วัชรี ทรัพย์มี. (2533). ทฤษฎีและกระบวนการให้คำปรึกษา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
8. ศศิภา ผลวิไล. (2551). คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี. ใน หนังสือรวม บทความวิจัยงานประชุมวิชาการวิจัยรำไพพรรณี. หน้า 198-207. จันทบุรี : สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
9. Cronbach, L.J. (1990). Essential of Psychological testing. (5th ed). New York: Haper Collins.
10. Roger, C.R. (1967). Psychotherapy and Personality Change. Chicago : University Press.
