The Development of Competency Measurement Model of Teachers’ Assistant from Needs Assessment of Teachers’Perspective in Eastern Thailand

Main Article Content

Janewit Wareebor
Sawadchai Sriphanomthakon

Abstract

The purposes of the research were to (1) survey the problem state and create the teacher’s assistant competency measurement model, and (2) to evaluate for quality of the student teachers on the teacher’s assistant competency measurement model. The samples used in this research were senior professional level teachers or higher in eastern region who were divided into three groups: 1) 40 teachers derived from quota sampling, 2) 300 teachers derived from multi-stage random sampling and 3) 50 teachers derived from purposive sampling. The research instruments were: an unstructured interview and a questionnaire on need assessment competency. The statistics used to analyze the data were descriptive statistics and exploratory factor analysis.


The results were that: (1) the teacher assistant competency could be classified into 4 components, 16 subcomponents including: 1) conscious of the teachers into 4 subcomponents, 2) body of knowledge for the teachers into 3 subcomponents, 3) needed skills for the teacher into   6 subcomponents, and 4) social relation into 3 subcomponents; and (2) competency of the student teachers received the most evaluation results were social relation, needed skills for the teachers, conscious of the teachers, and body of knowledge for the teachers, respectively.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

1. จินดารัตน์ โพธิ์นอก. ทักษะ. [Online]. เข้าถึงได้จาก : https://www.dailynews.co.th/article/223844. 2557.
2. ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. วารสาร มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 10(2): 1342-1354.
3. ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
4. ธาดา ราชกิจ. (2562). การสร้างมนุษยสัมพันธ์ในองค์กร. [Online]. เข้าถึงได้จาก : https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/190523-human-relation-organization/. 2562.
5. บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การแปลผลเมื่อใช้เครื่องมือรวบรวมข้อมูลแบบมาตราส่วนประมาณค่า. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2(1): 64-70.
6. บุษบง ธัยมาตร. (2560). การสร้างมนุษยสัมพันธ์ในหน่วยงาน. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 6(2): 353-368.
7. บรรจง พลไชย. (2554). การสื่อสารเพื่อบริการสารสนเทศ. วารสารบรรณศาสตร์ มศว. 4(1): 63-70.
8. พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
9. พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2557). ทักษะ 7C ของครู 4.0 PLC&Log book. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
10. พรพนา บัญฑิโต. (2558). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะครูสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5 จังหวัดอ่างทอง. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยา.
11. ยิ่งศักดิ์ จิตตะโคตร์. จิตสำนึกคือสภาพจิตที่มีสติสัมปชัญญะ. [Online]. เข้าถึงได้จาก : https://www.gotoknow. org/posts/335967. 2553.
12. ราชบัณฑิตยสถาน. “วินัย” พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. [Online]. เข้าถึงได้จาก : https://dictionary.orst.go.th/. 2563.
13. วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษากรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: หจก. ทิพยวิสุทธิ์.
14. วิชัย วงษ์ใหญ่. สี่เสาหลักของการศึกษา. [Online]. เข้าถึงได้จาก : www.curriculumandlearning.com/upload/ สี่เสาหลักทางการศึกษา_1400078221.pdf. 2557.
15. ศิริพร อาจปักษา. (2558). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาตนเองของครูสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดราชบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 8(2): 1251-1264.
16. สุพรทิพย์ ธนภัทรโชติวัตร. (2557). การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครูเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะครูในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
17. สุรางค์ โค้วตระกูล. (2559). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
18. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
19. อดุลย์ วังศรีคูณ. (2557). การศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 : ผลผลิตและแนวทางการพัฒนา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(1): 1-17.
20. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis. (7th ed.). NJ: Prentice Hall.