The Learning Outcome on a Digital Learning Kingdom System of the Students in Hill tribe under the Chiang Rai Primary Educational Service Area office 3

Main Article Content

Thanyawich Vicheanpant


The objectives of this research were: 1) to study a test of a digital learning system, 2) to

compare the learning achievement of before and after using the digital learning system, and 3) to investigate the satisfaction with the learning management of a four-systems digital learning system. The sample was 100 students. The research instrument were: a digital learning system, and achievement test and a students’ satisfaction questionnaire. The Statistics used for data analysis were percentage, arithmetic mean, standard deviation and t-test.

            The study revealed that the digital learning system was effective to support online learning as students’ essential learning resources to apply technology skill for accessing others informational resources. This link had not to be complicated and use it easily and widely. The digital learning system consisted of four systems of data bases: 1) online learning media, 2) e-book, 3) 3 D virtual reality of a cultural learning museum, and 4) online children and youth literature. These resulted in: 1) the students’ learning, critical thinking skill and development of their skills like knowledge, working and long-life learning as key factors of sustainable country development which was efficiency at the highest level in overall; 2) the students’ learning achievement after using the digital learning kingdom learning management was higher than before learning at the statistically significant level of 0.1; and 3) the overall students’ satisfaction with the digital learning kingdom learning management was at a high level.


Download data is not yet available.

Article Details

Research Articles


1. โครงการ PISA ประเทศไทย สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2011). ผลการประเมิน PISA 2011 คณิตศาสตร์ การอ่าน และวิทยาศาสตร์: บทสรุปสำหรับผู้บริหาร. กรุงเทพมหานคร: แอดวานซ์พริ้นติ้งเซอร์วิส.
2. รุ่ง แก้วแดง. (2543). ปฏิวัติการศึกษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: มติชน.
3. ยืน ภู่วรวรรณ และสมชาย นําประเสริฐชัย. (2546). ไอซีทีเพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชัน.
4. ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4)¬. กรุงเทพมหานคร: วีริยาสาสน์น.
5. วิจารณ์ พาณิชย์. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: ฝ่ายโรงพิมพ์บริษัท ตถาตาพับลิเคชั่นจำกัด.
6. เศรษฐชัย ชัยสนิท. (2550). เทคโนโลยีสารสนเทศ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: วังอักษร.
7. สุคนธ์ทิพย์ สุภาจันทร์. (2557). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยการสอนที่ใช้สื่อการสอนE-book และการสอนปกติ. วารสารสถาบันวิจัยญานสังวร,5(1),1-10. (ออนไลน์) https://www.mbu/yri/wp-content/uploads (สืบค้นเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2562)
8. Druin, A. (2005). Children’s access and use of digital resources. Library Trends, 54(2), 173-177.
9. Gaines, Brian R. (2002). Implementing the learning web. Alberta, Canada: Knowledge Science Institute, University of Calgary.
10. Jayaprakash, A., & Venkatramana, R. (2006). Role of digital libraries in e-learning.DRTC Conference On ICT for Digital Learning Environment. Bangalore: DRTC.
11. Jochen, Prümper. (2010). ISONORM 9241/110-S: Evaluation of software based upon International Standard ISO 9241, Part 110. Berlin: HTW.
12. Johnson, Roger T, & Johnson, David W. (1986). Action research: Cooperative learning in the science classroom. Science and Children, 24, pp. 31-32.
13. OECD. (2009). Assessment Framework. OECD, Paris.
14. OECD. (2010). Learning for Jobs, OECD Reviews of Vocational Education and Training. OECD Publishing, Paris.