ความรู้ การรับรู้ และการตระหนักรู้ของจิตสำนึกต่อการอนุรักษ์ต้นไม้และความสามารถของต้นไม้ในการดูดซับฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน (PM2.5) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้ศึกษาเกี่ยวกับระดับความรู้ การรับรู้ และการตระหนักรู้ของจิตสำนึกต่อการอนุรักษ์ต้นไม้และความสามารถของต้นไม้ในการดูดซับฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน (PM2.5) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ ประชากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 519 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง 74.18 % อยู่ในช่วงอายุ 20-21 ปี กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 2 ศึกษาอยู่คณะครุศาสตร์ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตามลำดับ โดยค่าระดับการแสดงออกของจิตสำนึกต่อการอนุรักษ์ต้นไม้ภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก ( = 4.51, S.D. = 0.65) และมีค่าระดับความรู้เกี่ยวกับปัญหาฝุ่นละออง PM2.5 โดยภาพรวมอยู่ในระดับดีมีความรู้ (จำนวนผู้มีความเข้าใจ
= 381.35, S.D. = 50.76) การวิเคราะห์โดยเทคนิค BERTopic บ่งชี้ว่า เนื้อความเกี่ยวกับ “ส่งเสริมเยาวชนปลูกต้นไม้ รักษ์ป่า สร้างค่านิยมอนุรักษ์ธรรมชาติ และตระหนักถึงผลกระทบจากการทำลายป่าสำคัญมากที่สุดเท่ากับ 55.88%
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2566). ฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน (PM2.5).กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กฤษณ์วรท จันทร์ศรี และคณะ. (2563). กรณีศึกษาการรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันฝุ่นละอองขนาดเล็กของประชาชนในพื้นที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ กรุงเทพมหานคร. วารสารสมาคมวิชาชีพสุขศึกษา. 35(1), 51-55.
ญาณิศา พึ่งเกตุ, และ จินตนา สรายุทธพิทักษ์. (2565). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความฉลาดรู้ทางสุขภาพเกี่ยวกับฝุ่นละอองขนาดเล็กของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นโดยประยุกต์แนวคิดปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับการเรียนรู้แบบผสมผสาน. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพแห่งประเทศไทย, 4(3), 54–65.
พงษ์ชัย ดำรงโรจน์วัฒนา พัทธ์ธีรา เพชรทองเกลี้ยง และชุตาภา คุณสุข. (2561). การสะสมธาตุคาร์บอนในมวลชีวภาพเหนือพื้นดินของไม้ยืนต้นในพื้นที่ปกปักทรัพยากร มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 12(3), 198-206.
พนิตา โยธินสิริทอง. (2568). การรับรู้เกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมและความเสี่ยงต่อสุขภาพ ของนักเรียนนักศึกษาในจังหวัดระยอง. วารสารสาธารณสุข มหาวิทยาลัยบูรพา, 20(2), 25-33.
พิชฌ์นิพัทธ์ วิชัยโน ชลวิทย์ เจียรจิตต์ และสายชล ปัญญชิต. (2567). การรับรู้ความเสี่ยงและผลกระทบของฝุ่นละอองต่อประชาชนในเขตเมืองอุตสาหกรรม จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารสหศาสตร์,22(2), 23–41.
สรวิชญ์ สิทธิยศ ปฏิพัทธ์ วงค์เรือง และประจวบ แหลมหลัก. (2566). ความรอบรู้ด้านอนามัยสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมการป้องกัน PM2.5 ของเยาวชนพื้นที่สูงในช่วงเผาในที่โล่งในจังหวัดพะเยา ประเทศไทย. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 9(1), 1-12.
สุขชาติ เลิศวุฒิรักษ์. (2565). รูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคเอกชนในการปลูกต้นไม้ยืนต้นเพื่อลดภาวะโลกร้อน.วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่นมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 6(2), 57-66.
Adwani, Kumkum S. & Shelke, P. P. (2023). A novel approach to text summarization of document using BERT embedding.In Proceeding of Third International Conference on Advances in Electrical, Computing, Communication and Sustainable Technologies (ICAECT). (pp.1-15).IEEE.
https://doi.org/10.1109/ICAECT57570.2023.10117938
Phalitsri, I., & Thamthong, W. (2021). Selection of ornamental plants for PM2.5 reduction inside the buildings by using a vertical green wall system. In Proceedings of 26th National Convention on Civil Engineering, (pp.1-9).
Muhammed, Z., Fatima, A., & Shifan, T. A. (2025). Quality education for sustainable development: Evolving pedagogies to maintain a balance between knowledge, skills, and values — Case study of Saudi universities. Sustainability, 17(2), 635.
https://doi.org/10.3390/su17020635
Grootendorst, M. (2022). BERTopic: Neural topic modeling with a class-based TF-IDF procedure. arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2203.05794
Boongla, Y., Phuvasa, C., Hata, M., Furuuchi, M., & Phairuang, W. (2021). The characteristics of carbonaceous particles down to the nanoparticle range in Rangsit city in the Bangkok Metropolitan Region, Thailand. Environmental Pollution, 272, Article 115940.
https://doi.org/10.1016/j.envpol.2020.115940
Boongla, Y. (2023). Estimating the relationship between particulate matter and MODIS AOT in the Bangkok Metropolitan Region, Thailand. Science & Technology Asia, 28(3), 178–197.
