Model of Participatory Internal Supervision Skill Development Using the Professional Learning Community Process: Multi-Case Study of Small Size Schools in Nakhon Ratchasima Province
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to study the context of development guideline’ needs, develop a model, and evaluate the implementation of a participative internal supervision skill development model by using the professional learning community process: multi-case study of small size schools in Nakhon Ratchasima Province. The target group were 7 small schools in Nakhon Ratchasima Province by purposive selection. Research design is mixed method and was divided into 3 phases; 1) studied needs of internal supervision 2) Created a model and 3) experimented. Research instruments were focus group issue form, model drafting form, evaluation form and using content analysis. The results showed that all of the small size schools in Nakhon Ratchasima Province have “Kalyanamitr” internal supervision. The problems on this process were lack of; continued in action, responsible man, guidelines, awareness and lack of internal supervision’ tools. Supervision process was related with the professional learning community process. The internal supervision model consists of the participatory principle, supervision contents including; a study of problems, planning, working design, supervision tools preparation, supervision operating, evaluation and reflection. The results of the model were found that the model was appropriate, possibility, and accuracy for using. The evaluation result of using model as seminar in one target school showed contextual, inputs, process, and output was in the highest level.
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญญา เจริญถ้อย. (2553). การพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในโดยใช้การสอนงานของผู้บริหาร สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุทธยา เขต 2 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา).
กิตติศักดิ์ อังคะนาวิน และอภิสรรค์ ภาชนะวรรณ์. (2561). การนิเทศการศึกษาให้เจริญก้าวหน้าสู่ยุคไทยแลนด์ 4.0. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2564, จาก http://journal.svit.ac.th/index.php/1/article/download/139/103/
กอบวิทย์ พิริยะวัฒน์. (2561). กระบวนการนิเทศเพื่อขับเคลื่อนกระบวนการ PLC สู่สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2564, จาก http://203.159.164.66/~eme66/includes/standard61/filestd61/pl109_3:1:1-2018-10-16_153219-1.pdf
เฉลิมชัย พันธ์เลิศ. (2558). การชี้แนะ (Coaching): ยุทธวิธีสำคัญในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนของครู ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีวศึกษาภาคเหนือ. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2564, จาก http://www1.nsdv.go.th/innovation/coaching.htm
นพพรพรรณ ญาณโกมุท. (2558). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในตามแนวคิด การศึกษาชั้นเรียน (Lesson study) (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
นันทนัช นันทพงษ์. (2561). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC) เอกสารประกอบการประชุมนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2564, จากhttp://www.yupparaj.ac.th/yrc/index.php/news/view/1025
บรรจบ บุญจันทร์. (2557). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา 106434 การนิเทศการศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา.
บังอร เสรีรัตน์. (2558). แนวคิดและแนวทางพัฒนาวิชาชีพครู.สำหรับคณะทำงานในโครงการพัฒนาระบบกลไกและแนวทางการหนุนเสริมชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ [เอกสารอัดสำเนา]. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การพัฒนาการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียนบ้านโพธิ์ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด).
วรรณดี สุธาพาณิชย์. (2557). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในโรงเรียนระดับประถมศึกษา จังหวัดชายแดนภาคใต้ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ).
วัชรา เล่าเรียนดี. (2553ก). การนิเทศการสอนภาคหลักสูตรและวิธีสอน. นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2553ข). นิเทศการสอน Supervision of instruction. นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิจารณ์ พาณิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21 มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์. กรุงเทพฯ: เอสอาร์พริ้นติ้ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579/สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
Brookfield, S. & Stephen, D. (1995). Becoming a critically reflective teacher. San Francisco: Jossey-Bass.
DuFour, R. (2007). Professional learning communities: A bandwagon, an idea worth considering, or our best hope for high levels of learning?. Middle School Journal, (J1), 39(1), pp. 4-8.
Sergiovanni, T. (1994). Building community in schools. San Francisco: Jossey-Bass.
Vescio, V., Ross, D. & Adams, A. (2008). A review of research on the impact of professional learning communities on teaching practice and student learning. Teaching and Teacher Education, 24(2008), pp. 80-91.
Walker, D. (2002). The constructivist leader (2nd ed.). New York: Columbia University.