Organizational Restructuring to Enhance Strategic Capabilities in Educational Institutions: A Case Study of the Phuket Campus Office Prince of Songkla University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This qualitative research aimed to explore organizational restructuring approaches essential for enhancing the strategic capacity of administrative operations at the Phuket Campus of Prince of Songkla University. Data were collected via in-depth interviews using a semi-structured guide, involving 39 participants: 16 purposively selected administrators/supervisors and 23 conveniently selected administrative staff. Data analysis utilized content analysis and descriptive interpretation.
The findings identified five key components critical for strategic organizational restructuring: 1) Flexibility and Agility: Enhancing operational flexibility by reducing redundancy and increasing agility, 2) Digital Integration: Leveraging digital technologies to improve efficiency and transparency in work processes, 3) Competency and Alignment: Developing personnel competencies and aligning resources with strategic objectives, 4) Workforce Management: Managing workload balance while fostering motivation and organizational engagement, and 5) Innovation and Collaboration: Improving communication and integrating innovations to promote cross-functional collaboration. These components were synthesized into the FLEXI Model, a conceptual framework designed to enhance strategic capacity and support sustainable operations, enabling the organization to effectively adapt to future dynamic environmental changes.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กาญจนา นครคง, ธนัสถา โรจนตระกูล และโชติ บดีรัฐ. (2567). การพัฒนาศักยภาพบุคลากรทางการศึกษา กรณีศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดพิษณุโลก. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(5), น. 273-284.
ธนกร นาขวัญ. (2566). แนวทางการปรับปรุงโครงสร้างองค์กรของธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง บริษัท XYZ จำกัด. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 2(2), น. 155-181.
ธันยพร วิศรียา และวัลภา หัตถกิจพาณิชกุล. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทํางานในองค์กรของประชากรวัยทํางาน GENERATION Y หลังสถานการณ์ COVID-19. วารสารวิชาการ การตลาดและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 11(1), น. 25-146.
นิภาพรรณ โสพัฒน์. (2562). วิธีการสื่อสารในองค์กรที่มีประสิทธิภาพ. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 1(3), น. 23-30.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาผู้เรียน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปรเมษฐ นามไพร, เสาวนี สิริสุขศิลป์ และภัทรวุฒิ วัฒนศัพท์. (2566). โมเดลสมการโครงสร้างการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 16(1), น. 50-69.
ปิยะมาศ สื่อสวัสดิ์วณิชย์. (2567). ก้าวทันการเปลี่ยนแปลงของนักบริหารสมัยใหม่. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), น. 114-130.
เปมิกา รุณปักษ์. (2564). การปรับเปลี่ยนการทำงานขององค์กรภาครัฐ สู่การเป็นองค์กรที่มีความยืดหยุ่นและพร้อมเปลี่ยนแปลง (Agile Organization) กรณีศึกษา กรมสรรพากร (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
พัชรพร เปียงาม และธีระวัฒน์ มอนไธสง. (2567). แนวทางการเสริมสร้างบรรยากาศองค์การที่เอื้อต่อการปฏิบัติงานตามข้อตกลงการพัฒนางานของครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2. วารสารมณีเชษฐาราม, 7(4), น. 523-539.
พิมพ์ชนก หนูนวล และทองฟู ศิริวงศ์. (2567). รูปแบบการสื่อสารภายในองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทผลิตสื่อเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 3(1), น. 15-28.
ภารดี อนันต์นาวี. (2567). การบริหารการเปลี่ยนแปลงแบบพลิกผัน: ผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม, 7(3), น. 1029-1047.
วิภาวี ขวัญช่วย, สุจิตรา ธรรมใจ และเพ็ญศรี ฉิรินัง. (2567). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์มุ่งสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม. วารสารอิสลามแห่งประเทศไทย, 1(1), น. 51-60.
ศิรัตน์ แจ้งรักษ์สกุล, คุณากร วิวัฒนากรวงศ์ และวริศ ลิ้มลาวัลย์. (2567). การปรับปรุงกระบวนการทำงานของแผนจัดซื้อในบริษัทค้าปลีก. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 6(3), น. 26-35.
สรรค์ชัย ไชยสกุลวงศ์. (2567). การจัดการเชิงกลยุทธ์ในองค์กรสมัยใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาชัยภูมิปริทรรศน์, 2(3), น. 38-49.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2564). การจัดการสู่องค์การแห่งนวัตกรรมการศึกษา. Journal of MCU Peace Studies, 11(4), น. 1658-1667.
สุมลฑา เมืองศิลปศาสตร์. (2564). อนาคตภาพการเปลี่ยนผ่านของมหาวิทยาลัยราชภัฏ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
อรสา สภาพพงษ์. (2563). การสื่อสารภายในองค์กรที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของคณาจารย์ ของมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. วารสารสังคมศาสตร์, 9(2), น. 119-127.
อัครกิตติ์ พัฒนสัมพันธ์ และศิริประภา แจ้งกรณ์. (2567). การเปลี่ยนแปลงองค์กรเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในธุรกิจ กรณีศึกษา บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในเขตนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร จังหวัดชลบุรี. วารสารรำไพพรรณี, 18(1), น. 64-74.
อัจฉรา บัวหอม, ธรรมวิมล สุขเสริม และดุสิต จักรศิลป์. (2567). การศึกษาสมรรถนะส่วนบุคคลในการใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ: กรณีศึกษาบุคลากรสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคลอีสาน. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 8(2), น. 275-289.
อิทธิชัย สีดํา. (2566). การปฏิรูปองคาพยพขององค์กรในระบบราชการไทย. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์, 11(2), น. 159-170.
อินทุอร แซ่คู และทองฟู ศิริวงศ์. (2567). ความพึงพอใจในงานและรูปแบบการสื่อสารในองค์การส่งผลต่อประสิทธิภาพ ในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่ประกอบธุรกิจร้านอาหาร ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(2), น. 173-186.
Al-Ali, A. A., Singh, S. K., Al-Nahyan, M., & Sohal, A. S. (2017). Change management through leadership: The mediating role of organizational culture. Journal of Organizational Change Management, 30(4), pp. 610-631.
Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), pp. 99-120.
Becker, S. A., Brown, M., Dahlstrom, E., Davis, A., DePaul, K., Diaz, V., & Pomerantz, J. (2018). NMC horizon report: 2018 higher education edition. Louisville, CO: Educause.
Bryson, J. M. (2020). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide tostrengthening and sustaining organizational achievemen (5th ed.). Hoboken, NJ: Wiley.
Denzin, N. K. (1978). The research act: A theoretical introduction to sociological methods (2nd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. New York, NY: Wiley.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
Lewin, K. (1947). Frontiers in group dynamics: Concept, method and reality in social science; social equilibria and socialchange. HumanRelations, 1(1), pp. 5-41.
Lewin, K. (1951). Field theory in social science: selected theoretical papers. New York, NY: Harper.
Mintzberg, H. (1979). The Structuring of Organizations: A Synthesis of the Research. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Smith, A., Johnson, B., Williams, C., & Davis, D. (2020). Technology integration in organizational management. Journal of Applied Technology, 12(2), pp. 45-58.
Smith, W. K., & Lewis, M. W. (2022). Organizing and the changing context of complexity: Toward a cooperative approach to paradox. Academy of Management Review, 47(1), pp. 12-31.
Stouten, J., Rousseau, D. M., & De Cremer, D. (2018). Successful organizational change: Integrating the management practice and scholarly literatures. Academy of Management Annals, 12(2), pp. 752-788.
Weber, M. (1947). The Theory of Social and Economic Organization. Free Press.
