ความต้องการทางด้านสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุ เพื่อการพัฒนาสังคมผู้สูงอายุที่มีศักยภาพอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา ชุมชนแฟลตสิริสาสน์ เคหะศรีย่าน เขตดุสิต ชุมชนตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาความต้องการของผู้สูงอายุทางด้านสวัสดิการชุมชนเมือง 2) เพื่อศึกษารูปแบบสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุ ที่เหมาะสมกับบริบทการเป็นสังคมผู้สูงอายุที่มีศักยภาพในชุมชนเมือง และ 3) เพื่อศึกษากลไกและกระบวนการในการบริหารจัดการสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุที่นำไปสู่การเป็นสังคมผู้สูงอายุที่มีศักยภาพอย่างยั่งยืน ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย 2 กลุ่มหลักคือ กลุ่มผู้นำของทั้งสองชุมชน จำนวน 12 คน และ กลุ่มผู้สูงอายุทั้งสองชุมชน จำนวน 28 คน รวมทั้งสิ้น 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย การศึกษาเอกสาร การสังเกต การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และการสัมภาษณ์แบบกลุ่ม
ผลการศึกษา พบว่า 1) ความต้องการของผู้สูงอายุทางด้านสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุ มี 4 ด้าน ประกอบด้วย ด้านสาธารณสุขและสุขภาพกายและสุขภาพจิตใจ ด้านนันทนาการสำหรับผู้สูงอายุ ด้านสิ่งแวดล้อมและโครงสร้างพื้นฐาน และด้านการเงินและรายได้ สำหรับรูปแบบสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุที่เหมาะสมกับบริบทการเป็นสังคมผู้สูงอายุที่มีศักยภาพในชุมชนเมืองมี 4 มิติ คือ มิติสาธารณสุข มิตินันทนาการ มิติการค้าและรายได้ และมิติสิ่งแวดล้อม และโครงสร้างพื้นฐาน ส่วนกลไกและกระบวนการในการบริหารจัดการสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุที่กรณีศึกษาทั้งสองชุมชนนำมาใช้ร่วมกันคือ กิจกรรมของชุมชนในวันสำคัญแลการสร้าง เครือข่ายความสัมพันธ์ทั้งภายในและภายนอกชุมชน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พายุ นาวาคูระ. (2564). แนวทางการพัฒนาอาชีพสำหรับผู้สูงอายุของบ้านหนองบ่อ ตำบลหนองบ่อ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี, วารสารมนุษย์สังคมสาร, 19(3), น. 21-42.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2554). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2554. กรุงเทพฯ: พงษ์พาณิชย์เจริญผล.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2563). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2563. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิซซิ่ง.
ยุทธนา แยบคาย และปราโมทย์ วงศ์สวัสดิ์. (2563). การปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่สำคัญของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 31(2), น. 269-279.
วสันต์ ปวนปันวงศ์. (2565). แนวคิดอารยสถาปัตย์: นโยบายและแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาเทศบาลเมืองอรัญญิก จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 11(3), น. 162-180.
สังวาล จ่างโพธิ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยชุมชนมีส่วนร่วม ตำบล บ้านโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 7(2), น. 165-183.
สิริยา รัตนช่วย. (2565). กระบวนการจัดการความรู้ในงานพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
แสน กีรตินวนันท์ และเพชร รอดอารีย์. (2562). กลไกการสร้างความเข้มแข็งและความต้องการทางด้านสวัสดิการชุมชนเมืองสำหรับผู้สูงอายุ, วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น), 14(2), น. 103-120.
อำพล ชะโยมชัย, ปิยะวัน เพชรหมี, วิไลลักษณ์ ตรีเมฆ และจรินทร์ สารทอง. (2564). นันทนาการในคนไทยสูงอายุ: การสนับสนุน แรงจูงใจ ความพึงพอใจ และมุมมอง ด้านประโยชน์ของกิจกรรมนันทนาการ. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 6(3), น. 177–193.
Singh, B, & Kiran, U. V. (2014). Recreational activities for senior citizens. IOSR Journal of Humanities and Social Science, 19(4), pp. 24-30.
World Health Organization. (2002). Active Aging, A Policy Framework. Geneva: Author.