วรรณกรรมยอดเยี่ยมสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ตามแนวคิดศาสตร์พระราชา: การวิเคราะห์กลวิธีการนำเสนอแนวคิดและศิลปะการใช้ภาษาด้านจินตภาพ

Main Article Content

อุบลวรรณ สายทอง
เปรมวิทย์ วิวัฒนเศรษฐ์
เอื้อมพร ทิพย์เดช
วัชรินทร์ แก่นจันทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการนำเสนอแนวคิดศาสตร์พระราชาและศิลปะการใช้ภาษาด้านจินตภาพในวรรณกรรมรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตรที่ปรากฏในวรรณกรรมยอดเยี่ยมในสมัยรัชกาลที่ 9 ตามแนวคิดศาสตร์พระราชา จำนวน 9 เรื่อง ได้แก่ ทุ่งมหาราช ไผ่แดง ผู้ใหญ่ลีกับนางมา เขาชื่อกานต์ ลูกอีสาน แผ่นดินนี้ยังรื่นรมย์ ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด บุษบกใบไม้ และ บางกะโพ้ง มีแนวคิด 3 ประการ คือ แนวคิดการบริหารจัดการทรัพยากรดิน น้ำ และป่าไม้ โดยแสดงผ่านฉากตัวละคร บทสนทนา และการบรรยาย


ผลการศึกษาพบว่า กลวิธีการนำเสนอแนวคิดศาสตร์พระราชา ประกอบด้วย 4 กลวิธี ได้แก่ 1) กลวิธีการนำเสนอแนวคิดศาสตร์พระราชาผ่านฉาก 2) กลวิธีการนำเสนอแนวคิดศาสตร์พระราชาผ่านการใช้ตัวละคร 3) กลวิธีการนำเสนอแนวคิดศาสตร์พระราชาผ่านบทสนทนา 4) กลวิธีการนำเสนอแนวคิดศาสตร์พระราชาผ่านการบรรยาย สำหรับศิลปะการใช้ภาษาด้านจินตภาพนั้น พบการใช้ภาษาเพื่อสร้างจินตภาพ 5 ด้านคือ ด้านการได้ยิน ด้านการมองเห็น ด้านการได้กลิ่น ด้านการรับรส และด้านการสัมผัส

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สายทอง อ., วิวัฒนเศรษฐ์ เ. ., ทิพย์เดช เ., & แก่นจันทร์ ว. (2023). วรรณกรรมยอดเยี่ยมสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ตามแนวคิดศาสตร์พระราชา: การวิเคราะห์กลวิธีการนำเสนอแนวคิดและศิลปะการใช้ภาษาด้านจินตภาพ. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 11(1), 123–138. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/balajhss/article/view/262866
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. (2562). วรรณกรรมยอดเยี่ยมในสมัยรัชกาลที่ 9 ตามแนวคิดศาสตร์พระราชา. กรุงเทพฯ: แพคเพลส.

กันยารัตน์ รินศรี. (2562). ศาสตร์พระราชากับการประกอบอาชีพ ในยุคประเทศไทย 4.0. วารสารธรรมวิชญ์, 2(2), 257-268.

กาญจนา นาคนันทน์ [นามแฝง]. (2508). ผู้ใหญ่ลีกับนางมา. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.

คำพูน บุญทวี. (2519). ลูกอีสาน. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.

ดวงมน จิตร์จํานงค์. (2536). สุนทรียภาพในภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย

โบตั๋น [นามแฝง]. (2524). ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด. กรุงเทพฯ: ชมรมเด็ก.

พอเพียง. (2564). โครงการแกล้งดิน.สืบค้น 29 กันยายน 2565, จาก https://www.porpeang.org/content/4960/

ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช. (2498). ไผ่แดง. กรุงเทพฯ: ชัยฤทธิ์.

มติชน. (2559). พระราชดำรัส ร.9 ‘ควรจะปลูกต้นไม้ในใจคนเสียก่อน แล้วคนเหล่านั้นจะพากันปลูกต้นไม้ลงบนแผ่นดิน’. สืบค้น 1 ตุลาคม 2565, จาก https://www.matichon.co.th/court-news/news_ 390136.

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2542). พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกับแนวคิดและทฤษฎีการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. โดมทัศน์, 20(1), 22-32.

มาลัย ชูพินิจ. (2497). ทุ่งมหาราช. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.

มูลนิธิชัยพัฒนา. (2539). ทฤษฎีใหม่. สืบค้น 8 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.chaipat.or.th/concept-and-theory-development/new-theory.html.

วินทร์ เลียววาริณ. (2550). บางกะโพ้ง. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์บ๊คเซ็นเตอร์.

สยามรัฐออนไลน์. (2559). “น้ำคือชีวิต”พระราชดำริรัชกาลที่ 9 ที่เกิดประโยชน์สุขอประชาชนอย่างยั่งยืน(1). สืบค้น 2 ตุลาคม 2565, จาก https://siamrath.co.th/n/6774.

สิทธา พินิจภูวดล. (2516). การเขียน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุธาทิพย์ แหงบุญ. (2559). ภาษาจินตภาพใน นวนิยายเรื่องเลือมสลับลาย: การใช้คำแสดงอารมณ์ความรู้สึก. สักทอง, 22(3), 31–42.

อิงอร สุพันธุ์วณิช. (2547). วรรณกรรมวิจารณ์. กรุงเทพฯ: แอคทิฟ พริ้นท์.