การพัฒนาสมรรถนะของนวัตกรชุมชนด้านการส่งเสริมศักยภาพการจัดการกลุ่มอาชีพผู้สูงอายุในชุมชนสู่การเพิ่มรายได้เพื่อรองรับสังคมสูงวัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสมรรถนะของนวัตกรชุมชนด้านการส่งเสริมศักยภาพการจัดการกลุ่มอาชีพผู้สูงอายุในชุมชนสู่การเพิ่มรายได้เพื่อรองรับสังคมสูงวัย งานวิจัยนี้เป็นแบบผสมผสาน(Mixed Methods Research) โดยเริ่มต้นการทำวิจัยเชิงคุณภาพเพื่อสร้างสมรรถนะให้กับนวัตกร และประเมินสมรรถนะของนวัตกรโดยใช้วิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ นวัตกรชุมชนที่รับผิดชอบงานผู้สูงอายุจำนวน 30 คน ในพื้นที่เป้าหมาย 7 พื้นที่ในจังหวัดแพร่และจังหวัดน่าน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ นวัตกรรมกระบวนการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุ PGCPM และแบบประเมินระดับความสามารถของนวัตกรชุมชน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้หลักการวิเคราะห์เหตุการณ์แบบอิงทฤษฎีและเชิงปริมาณใช้โปรแกรมสำเร็จรูป หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า นวัตกรชุมชนที่เข้าร่วมวิจัยมีสมรรถนะ อยู่ในระดับที่ 3 คือ มีความสามารถในการแก้ปัญหาของชุมชนด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่เหมาะสม ร้อยละ 50 รองลงมาคือ นวัตกรชุมชนที่เข้าร่วมวิจัยมีสมรรถนะ อยู่ในระดับที่ 4 คือ สามารถเลือกใช้เทคโนโลยีหรือนวัตกรรมในการแก้ปัญหาและพัฒนาชุมชน สามารถสรุปบทเรียนหรือสร้างข้อค้นพบที่เป็นประโยชน์ และสามารถถ่ายทอดองค์ความรู้เพื่อขยายผลบทเรียนหรือข้อค้นพบต่อไปได้ ร้อยละ 36.66 และนวัตกรชุมชนที่เข้าร่วมวิจัยมีสมรรถนะ อยู่ในระดับที่ 5 คือ สามารถจัดทำแผนชุมชนบูรณาการสู่แผนระดับนโยบายของภาครัฐเพื่อให้เกิดการพัฒนาพื้นที่อย่างต่อเนื่องได้ ร้อยละ 13.33 ตามลำดับ ส่วนรูปแบบการพัฒนานวัตกรชุมชนที่จะใช้เป็นแนวทางในการพัฒนานวัตกรที่มีความรู้ความสามารถและทักษะในการขับเคลื่อนระบบรองรับสังคมสูงวัยระดับชุมชนผ่านบริบทด้านการพัฒนาเศรษฐกิจของผู้สูงอายุ คือ รูปแบบการนำความรู้สู่การปฏิบัติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
ขัติยา ปิยะรังษี, ศักดา สวาทะนันทน์, น้ำผึ้ง อินทะเนตร และอุไรวรรณ หาญวงค์. (2063). คุณลักษณะของนวัตกรรุ่นเยาว์. วารสารศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 22(2), 438-458.
จามรี พระสุนิล. (2563). การส่งเสริมนวัตกรชาวบ้านของชุมชนบ้านปางสา ตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยสังคม, 43(2), 181-218.
ชัชวาลย์ วงค์ชัย และวิจิตรา มนตรี. (2563). การ พัฒนาแอปพลิเคชันอุ่นใจผู้สูงวัย. Rattanakosin Journal of Science and Technology, 2(3), 47-60.
ชลธิดา เทพหินลัพ, น้ำเงิน จันทรมณี, วัชระ แลน้อย, จารุวรรณ โปษยานนท, คุณากร ขัติศรี, กมลพงศ์ รัตนสงวนวงศ์, นวพร เกษสุวรรณ, ปณิธาน ประมูล, ณัฐวุฒิ สมยาโรน, นรินธน นนทมาลัย, นริศรา เสือคล้าย, กัลวรา ภูมิลา, และศศิมล คําปันไชย. (2566). กิจกรรมการคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรชุมนของผู้ประกอบการในจังหวัดพะเยา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา, 11(1), 332-352.
ดวงพร กิจอาทร, ศิริสรณ์ เจริญกมลลิ้มสกุล และทวีวัชระ เกียรติศักดิ์. (2560). การพัฒนากลุ่มอาชีพผู้สูงอายุของ องค์การบริหารส่วนตำบลมะเกลือใหม่ อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 6(2), 74-85.
ธงชัย เส็งศรี. (2564). กิจกรรมส่งเสริมการเป็นนวัตกรโดยใช้กระบวนการสตรีมโฟร์อินโนเวเตอร์. วารสารวิจัยและนวัตกรรม, 4(2), 7-52.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2560). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 17) กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
นิตยา สุภาภรณ์. (2565). การถ่ายทอดสังคมใน การทำงานสู่การเป็นนวัตกร.วารสารวิชาการ วิทยาลัยสันตพล, 8(2), 201-211.
นิศรา จันทร์เจริญสุข และเพราพิลาส ประสิทธิ์บุรีรักษ์. (2564). แนวทางการจัดการธุรกิจชุมชน บ้านแม่ขี้มูก อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 9(2), 17-26.
พัชรพร อยู่ยืน. (2561). ปัจจัยที่มี อิทธิพลต่อการเป็นนวัตกร: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ PUNN (การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พูลศักดิ์ หอมสมบัติ, พระใบฎีกาสุพจน์ ตปสีโล (เกษนคร), บรรยวัสถ์ ฝางคํา, และสุพิมล ศรศักดา. (2565). โรงเรียนผู้ สูงอายุ: การเสริมสร้างศักยภาพผู้สูงอายุในสังคมสูงวัย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 540-551.
ภานนท์ คุ้มสุภา. (2562). นวัตกรท้องถิ่นรุ่นใหม่กับการแพร่กระจายนวัตกรรมสู่ชุมชน. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 3(2), 258-299.
ภูดิท เรืองรอง, นิลบล ศรีเทพ และพลกฤต รักจุล. (2564). รายงานผลการดำเนินงานโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตและยกระดับรายได้ให้กับคนในชุมชนฐานรากบ้านน้ำแก่นใต้ ตำบลน้ำแก่น อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน. วิทยาลัยน่าน, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ภูดิท เรืองรอง, นิลบล ศรีเทพ และพลกฤต รักจุล. (2566). นวัตกรรมกระบวนการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุสู่การเพิ่ม รายได้เพื่อรองรับสังคมสูงวัย.การประชุมวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ระดับชาติ ครั้งที่ 4.หน้า 537-561
วสันต์ สุทธาวาศ และธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). ศักยภาพความเป็นนวัตกรการศึกษา.Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 9(1), 949-968.
ศดานัน บุญรอด และสุกัญญา แช่มช้อย. (2564). ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารวิชาการของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วน จังหวัดกาญจนบุรีตามแนวคิดสมรรถนะนวัตกร สังคม. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 15(2), 106-119.
สิรินพร เกียงเกษร. (2565). แนวทางการพัฒนากลุ่มอาชีพผู้สูงอายุ ชุมชนบ้านเกาพตาเถียร ตำบลไม้งาม อำเภอเมือง จังหวัดตาก. วารสารวิชาการรับใช้สังคม มทร.ล้านนา. 6(2), 39 – 48.
Athalye, A., Carlini, N., & Wagner, D. (2018, July). Obfuscated gradients give a false sense of security: Circumventing defenses to adversarial examples. In International conference on machine learning (pp. 274-283). PMLR.
Hogan, R., Chamorro-Premuzic, T., & Kaiser, R. B. (2013). Employability and career success: Bridging the gap between theory and reality. Industrial and Organizational Psychology, 6(1), 3-16.
Jeffrey H. Dyer, Hal B. Gregersen and Clayton M. Christensen. (2011). The Innovator’s DNA: Mastering the Five Skills of Disruptive Innovators. Retrieved August 22, 2022, from https://www.hbs.edu/faculty/Pages/item.aspx?num=41229
Newquist, D. D., DeLiema, M., & Wilber, K. H. (2015). Beware of data gaps in home care research: the streetlight effect and its implications for policy making on long-term services and supports. Medical Care Research and Review, 72(5), 622-640.
