การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ของชุมชนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อนำไปใช้บูรณาการในการจัดการเรียนรู้อย่างยั่งยืนในสถานศึกษา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

บทคัดย่อ

       การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) แหล่งเรียนรู้ในชุมชนที่เอื้อต่อการจัดการศึกษา อำเภอบางพลี  จังหวัดสมุทรปราการ 2) สภาพและปัญหาการใช้แหล่งเรียนรู้ในชุมชนที่เอื้อต่อการจัดการศึกษา และ3) แนวทางการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ของชุมชนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อนำไปใช้บูรณาการในการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาอำเภอบางพลี  จังหวัดสมุทรปราการอย่างยั่งยืน ผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ผู้ทรงภูมิปัญญาท้องถิ่น จำนวน 23 คน ผู้บริหารท้องถิ่น ผู้บริหารสถานศึกษา ครู อาจารย์ ศึกษานิเทศก์ เจ้าหน้าที่สำนักงานพัฒนาชุมชน ผู้นำชุมชน และผู้เกี่ยวข้องในอำเภอบางพลี  จำนวน 115 คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และแนวคำถามสำหรับสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูล ใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) แหล่งเรียนรู้ของชุมชนที่เป็นผู้ทรงภูมิปัญญาท้องถิ่นอำเภอบางพลีส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา อาศัยอยู่ในตำบลบางโฉลงมากที่สุด สาขาที่มีภูมิปัญญาท้องถิ่นมากที่สุด คือ สาขาคหกรรมด้านอาหาร กระบวนการเรียนรู้และการสั่งสมประสบการณ์ได้จากการเรียนรู้ด้วยตนเอง การสืบทอดจากบรรพบุรุษ และการเรียนรู้จากครูอาจารย์  2) สภาพการนำแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ คือ การเชิญไปสอนที่สถานศึกษาและพานักเรียนไปศึกษาเรียนรู้ที่บ้านของผู้ทรงภูมิปัญญามีหลากหลายกลุ่มสาระการเรียนรู้เชิญไปทั้งในและนอกเวลาเรียน ปัญหาที่พบ คือ การขาดงบประมาณสนับสนุน การย้ายภูมิลำเนาหรือปิดกิจการ  และ3) แนวทางการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้คือ การจัดทำฐานข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นในรูปของเว็บไซต์และการจัดทำเป็นเอกสาร ซีดี สื่อสิ่งพิมพ์ วีดิทัศน์ และบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน การจัดให้มีงานนิทรรศการภูมิปัญญาท้องถิ่นและผู้บริหารสถานศึกษาทุกระดับควรมีนโยบายส่งเสริมหลักสูตรท้องถิ่นในสถานศึกษาอย่างจริงจัง และการประชาสัมพันธ์เผยแพร่ในสื่อต่าง ๆ