อนาคตภาพของรูปแบบการประเมินและการประกันคุณภาพการศึกษาภายนอกระดับอุดมศึกษาในทศวรรษหน้า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และสังเคราะห์ปรากฏการณ์และองค์ประกอบของรูปแบบการประเมินและการประกันคุณภาพการศึกษาภายนอกระดับอุดมศึกษา และ 2) พัฒนาอนาคตภาพของรูปแบบ ฯ ในทศวรรษหน้า ดำเนินการวิจัยโดยใช้เทคนิค EDFR ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้เชี่ยวชาญ 21 คน ประกอบด้วย ผู้มีอำนาจโดยตรงและโดยอ้อมในการกำหนดนโยบายเกี่ยวกับการประเมินและการประกันคุณภาพการศึกษาภายนอกระดับอุดมศึกษา ผู้มีบทบาทหน้าที่ในการดำเนินงานสนองตอบนโยบายเกี่ยวกับการประเมินและการประกันคุณภาพการศึกษาภายนอก นักวิชาการ และ ผู้ใช้บัณฑิต ผลการวิจัยพบว่า 1) ปรากฏการณ์และองค์ประกอบของรูปแบบการประกันคุณภาพอุดมศึกษาภายนอก มี 5 องค์ประกอบ คือ (1) กระบวนทัศน์ของสถาบันอุดมศึกษาที่เปลี่ยนจากฐานทฤษฎีสู่ฐานปฏิบัติ (2) เป้าหมายสู่การร่วมมือกับองค์กรอื่นเพื่อเสริมสิ่งที่ตนเองไม่ถนัด (3) มิติเกณฑ์ การจัดอันดับสถาบันอุดมศึกษาตามกลุ่มแล้วกำหนดเกณฑ์กลางที่วัดทั้งประสิทธิภาพและสมรรถนะของผู้สำเร็จการศึกษา (4) นวัตกรรมวิธีการที่มุ่งประเมินคุณภาพการศึกษาภายนอกที่ผลลัพธ์ โดยให้อิสระกับกระบวนการผลิตของสถาบันอุดมศึกษา และ (5) ความเชื่อมั่นในการติดตามผลลัพธ์และผลกระทบควรติดตามทุกปี เพื่อการประเมินตั้งแต่ต้นทางในลักษณะการประเมินเพื่อการพัฒนา และ 2) อนาคตภาพของรูปแบบ ฯ ในทศวรรษหน้ามี 4 องค์ประกอบหลัก คือ (1) แนวคิดของรูปแบบการประเมินและการประกันคุณภาพการศึกษาภายนอกระดับอุดมศึกษาในทศวรรษหน้า ประกอบด้วย การเปลี่ยนแปลง การขับเคลื่อน ความยืดหยุ่น ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และบทบาทผู้เรียน (2) องค์ประกอบของรูปแบบ ฯ มี 5 องค์ประกอบ คือ กระบวนทัศน์ เป้าหมาย มิติเกณฑ์ นวัตกรรมวิธีการ และความเชื่อมั่น (3) แนวโน้มของรูปแบบ ฯ และ (4) กระบวนการของรูปแบบ ฯ ซึ่งทุกองค์ประกอบมีสัมพันธ์เชื่อมโยงกันนำไปสู่คุณภาพการศึกษาเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตในโลกยุคใหม่
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุมพล พูลภัทรชีวิน. (2551). การวิจัยอนาคต. วารสารสมาคมนักวิจัยในความอุปถัมภ์ของสภาวิจัยแห่งชาติ, 13(2), 9 - 13.
จุมพล พูลภัทรชีวิน .(2530 ). รวบรวมบทความวิจัยการศึกษาเทคนิคการวิจัยแบบ EDFR. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาสน์การพิมพ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การจัดการเรียนรู้ในยุค Disruptive Innovation. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิจารณ์ พานิช. (2555). เปลี่ยนรูปแบบการเรียนการสอนอุดมศึกษาโดยสิ้นเชิง. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/512781
Blackstock, D., Cosnard, M., Flierman, A., Hopbach, A., Lund, O. and Walsh, P. (2019). Reflecting on the future of quality assurance. Retrieved from https://enqa.eu/wp-content/uploads/2019/10/External-QA_Future-Perspectives.pdf
Chelimsky, E. (1985). Old Patterns and New Directions in Program Evaluation. In Program Evaluation: Patterns and Directions, Vol.6, edited by Eleanor Chelimsky, 1–35. Washington, DC: American Society for Public Administration.
Cheng, M. (2010). Audit cultures and quality assurance mechanisms in England: A study of their perceived impact on the work of academics. Teaching in HE, 15(3), 259–271.
European Association for Quality Assurance in HE (ENQA), European Students’ Union (ESU), European University Association (EUA), and European Association of Institutions in HE (EURASHE). (2015). Standards and quidelines for quality assurance in the European HE Area. Retrieved from https://enqa.eu/wp-content/uploads/2015/11/ESG_2015.pdf
Harvey, L., and Askling, B. (2003). Quality in HE in Begg, R. (ed), The dialogue between HE research and practice. Netherlands: Springer.
Hou, A. (2012). Mutual recognition of quality assurance decisions on HE institutions in three regions: A lesson for Asia. HE, 64(6), 911–926.
Lomas, L. (2003). Embedding quality: The challenges for HE. Paper presented at the European Conference on Educational Research, University of Hamburg.
Varonism, E. M. (2014). Most courses are not born digital: An overview of the Quality Matters peer review process for online course design. Campus-Wide Information Systems, 31(4), 217–229.
