โมเดลสมการโครงสร้างการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา

บทคัดย่อ

        การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่และแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู 2) พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลสมการโครงสร้างการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 3) ศึกษาอิทธิพลการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู และ 4) ศึกษาแนวทางการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่สร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู 220 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบสอบถามเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.837 และแรงจูงใจในการปฏิบัติงาน มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.852  2) แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง 3) แบบประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของแนวทาง ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในภาพรวมอยู่ในระดับมาก  2) โมเดลสมการโครงสร้างการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 3) การบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู โดยมีขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.817 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) แนวทางการบริหารสถานศึกษาในวิถีปกติใหม่ที่สร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู ได้แก่ การพัฒนาครูให้มีความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติงานบนฐานความปกติใหม่ ปรับหลักสูตร จัดลำดับความสำคัญของการใช้ทรัพยากร และปรับเปลี่ยนการบริหารให้เหมาะสมกับสถานการณ์ และสร้างสภาพแวดล้อมให้ปลอดภัย