มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนและแนวทางที่ถูกต้องในการเขียนรายงานการวิจัย

Main Article Content

พิชิต ฤทธิ์จรูญ

บทคัดย่อ

         การเขียนรายงานการวิจัยของนักวิจัยส่วนหนึ่งยังไม่มีคุณภาพเนื่องจากมีมโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อน เริ่มตั้งแต่ การกำหนดชื่อเรื่องโดยไม่ระบุตัวแปรให้ชัดเจนและไม่เป็นตัวแปรใหม่ที่น่าศึกษา  ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาวิจัยไม่อธิบายความสำคัญและเหตุผลที่ต้องทำวิจัยและขาดหลักฐานข้อมูลสนับสนุน  การเขียนคำถามวิจัยและวัตถุประสงค์ของการวิจัยไม่ชัดเจน ไม่สอดคล้องกันและเขียนคล้ายกับประโยชน์ของการวิจัย   ขอบเขตของการวิจัยไม่ครอบคลุมตัวแปรที่ศึกษาและกลุ่มเป้าหมายการวิจัย  นิยามศัพท์เฉพาะไม่นิยามเชิงปฏิบัติการและนิยามไม่ครบถ้วน ประโยชน์ที่ได้รับจากการวิจัยระบุเฉพาะผลผลิตของการวิจัยโดยไม่ระบุผลลัพธ์ของการวิจัย  วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง นำเสนอไม่เกี่ยวข้องกับตัวแปรที่ศึกษาและขาดการสังเคราะห์เนื้อหา  กรอบแนวคิดในการวิจัยไม่สะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ศึกษา  วิธีดำเนินการวิจัยนำเสนอไม่เป็นระบบและไม่ครอบคลุมการออกแบบการวิจัย การนำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลไม่ครบถ้วนตามวัตถุประสงค์ของการวิจัยและแปลผลการวิเคราะห์ข้อมูลไม่ถูกต้อง การสรุปผลการวิจัยไม่กระชับและไม่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์การวิจัย  การอภิปรายผลขาดการแสดงเหตุผลโดยใช้แนวคิดทฤษฎีหรือผลงานวิจัยมาสนับสนุนและไม่อภิปรายผลในเชิงคุณค่าของผลการวิจัย  ข้อเสนอแนะไม่อิงบนฐานผลการวิจัยและไม่ชัดเจนว่าควรให้ใครนำผลการวิจัยไปใช้อย่างไร  การเขียนรายการอ้างอิงไม่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์และไม่ครบถ้วนตามที่อ้างอิงในเนื้อหา  ภาคผนวกขาดการพิจารณาเสนอเนื้อหาที่จำเป็น  จากความคลาดเคลื่อนดังกล่าว นักวิจัยจึงควรพัฒนาตนเองเพื่อให้มีมโนทัศน์ที่ถูกต้องซึ่งจะช่วยให้การเขียนรายงานการวิจัยมีคุณภาพได้ตามเกณฑ์
การประเมิน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฤทธิ์จรูญ พ. (2023). มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนและแนวทางที่ถูกต้องในการเขียนรายงานการวิจัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 16(1), 1–16. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/edjour_stou/article/view/263536
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

นงลักษณ์ วิรัชชัย และ สุวิมล ว่องวาณิช. (2555). หลักสูตรมโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนในการวิจัยการศึกษา ใน เอกสารโครงการการพัฒนาหลักสูตรการฝึกอบรมนักวิจัยการศึกษาเพื่อเพิ่มศักยภาพด้านการวิจัย. คณะกรรมสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาการศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2564). เทคนิคการวิจัยในชั้นเรียน. จตุพร ดีไซด์.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2566). เทคนิคการเขียนรายงานการวิจัยที่มีคุณภาพ. เพชรเกษมการพิมพ์.

ศุภกิจ วงศ์วิวัฒนนุกิจ. (2555). พจนานุกรมศัพท์การวิจัยและสถิติ (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิทธิ์ ธีรสรณ์. (2555). เคล็ดลับการเขียนรายงานวิจัยและวิทยานิพนธ์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2561). การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

องอาจ นัยพัฒน์. (2549). วิธีวิทยาการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพทางพฤติกรรฒศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). สามลดา.

Johnson, B., & Christensen, L. (2017). Educational research: Quantitative, qualitative, and mixed approaches (6th ed.). SAGE.

Gay, L. R., Mills, G. E., & Airasian, P. W. (2011). Educational research: Competencies for analysis and applications (10th ed.). Pearson.

Ioanna, P., Needham, D., & Male, T. (editor), (2016). Doing Research in Education: Theory and practice. SAGE.