รูปแบบบทเรียนออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างรูปแบบบทเรียนออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และ 2) ศึกษาผลการใช้รูปแบบบทเรียนออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษาเขต 28 จังหวัดศรีสะเกษ 2 โรงเรียน 2 ห้อง จำนวน 87 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ คือ รูปแบบบทเรียนออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แบบทดสอบการคิดอย่างมีวิจารณญาณและแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องไฟฟ้ากระแส สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าประสิทธิภาพ และการทดสอบค่าที ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบบทเรียนออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่สร้างขึ้นมี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ การกระตุ้นปัญญา การปรับฐานปัญญา การร่วมมืออย่างมีปัญญา การประเมินการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ผู้ช่วยเหลือ และการฝึกหัด ผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบและการทำงานในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และ 2) ผลการทดลองใช้รูปแบบที่สร้างขึ้น พบว่า (1) ประสิทธิภาพของรูปแบบมีค่าเท่ากับ 87.40/89.99 และเมื่อทดสอบซ้ำมีค่าเท่ากับ 85.81/82.94 (2) การคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ (3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องไฟฟ้ากระแสของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกรส คำใบ. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนผ่านเว็บด้วยโครงงานเพื่อพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพมหานคร.
กัญญาณัฐ เกษมสุข. (2557). ผลของสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์บนแท็บเล็ตที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง การปฏิบัติตนตามข้อตกลง กติกา กฎ ระเบียบ หน้าที่ในชีวิตประจำวัน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านนาดีคุรุราษฎร์บำรุง จ.หนองบัวลำภู. (การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และวาสนา ทวีกุลทรัพย์. (2540). หน่วยที่ 4 ชุดการสอนรายบุคคล. ใน เอกสารการสอนชุดวิชาสื่อการศึกษาพัฒนสรร หน่วยที่ 1-7. (น.131-132). นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปรียานุช พิบูลสราวุธ และระวิวรรณ ภคนวัต. (2550). กรอบแนวคิดในการจัดทำร่างหลักสูตรเศรษฐกิจพอเพียง. เอกสารอัดสำเนา.
วชิรพรรณ ทองวิจิตร และจิรพันธ์ ศรีสมพันธุ์. (2555). การพัฒนารูปแบบบทเรียนแสวงรู้บนเว็บวิชาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ร่วมกับทฤษฎีสร้างสรรค์ความรู้ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์. น.95. กรุงเทพมหานคร: การประชุมวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรมระดับชาติ ครั้งที่ 5 วันที่ 5-6 กรกฎาคม 2555, กรุงเทพฯ, หน้า 439 – 448.
สมศักดิ์ วันสุดล อัจฉรีย์ พิมพิมูล และอมรรัตน์ พันธ์งาม. (2560). องค์ประกอบรูปแบบบทเรียนออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมตอนปลาย. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(1), 135-149.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2551). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพเยาวชน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
สุดา จันทราช, ทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์ และดวงเดือน พินสุวรรณ์ (2559). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่มีต่อการแก้โจทย์ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 9 (2), 107-115.
