การศึกษาทิศทางการวิจัยของสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการวิจัย ความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับ
ทิศทางการวิจัย และทิศทางการวิจัยของสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ การวิจัยดำเนินการแบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาความต้องการจำเป็น กลุ่มตัวอย่าง คือ คณาจารย์สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ จำนวน 44 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามแบบชนิดตอบสนองคู่ที่จำแนกเป็นสภาพที่เป็นจริงและสภาพที่คาดหวัง วิเคราะห์ข้อมูลโดย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา ระยะที่ 2 ศึกษาทิศทางการวิจัย โดยการสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ 5 คน และการทำประชาพิจารณ์ร่างทิศทางการวิจัยโดยคณาจารย์สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ เครื่องมือการวิจัย คือ แนวคำถามการสนทนากลุ่มและประเด็นการประชาพิจารณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ความต้องการจำเป็นด้านที่มีดัชนีความต้องการจำเป็นสูงที่สุด คือ ด้านการวิจัยที่ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ ด้านการวิจัยที่ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาชุมชนและสังคม ด้านการวิจัยเกี่ยวกับการจัดการศึกษาทางไกล และด้านการวิจัยเกี่ยวกับนโยบายของมหาวิทยาลัยเพื่อพัฒนาการศึกษา ตามลำดับ 2) ผลการศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับทิศทางการวิจัย พบว่า ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยกับทิศทางที่เสนอ โดยผู้เชี่ยวชาญได้เสนอประเด็นการวิจัยเพิ่มเติมในทุกด้าน และเสนอแนะให้สาขาวิชาดำเนินการวิจัยโดยการยึดพื้นที่เป็นหลัก บูรณาการศาสตร์ทางการศึกษาเข้ากับศาสตร์อื่น ๆ มุ่งพัฒนาศักยภาพของประชาชนอย่างยั่งยืนโดยใช้การศึกษาทางไกลเป็นแกนในการพัฒนา คำนึงถึงการสนองต่อการดำเนินการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และคณาจารย์เห็นด้วยกับทิศทางการวิจัย และ 3) ทิศทางการวิจัยควรเป็นงานวิจัยที่ครอบคลุมใน 2 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน ซึ่งประกอบด้วย การวิจัยด้านนโยบายของมหาวิทยาลัย และการวิจัยด้านการจัดการศึกษาทางไกล (2) ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจ ชุมชน สังคม ซึ่งประกอบด้วย การวิจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ และการพัฒนาชุมชนและสังคม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.(2557). แผนยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ระยะ 5 ปี. กองแผนงาน นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สภาวิจัยแห่งชาติ.(2560). นโยบายและยุทธศาสตร์การวิจัยของชาติ ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้นจาก https://www.nrms.go.th/FileUpload/AttatchFile/News/255908041558422182432.pdf.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.(2562). นโยบายยุทธศาสตร์องค์กร. สืบค้นจาก http://www2.Nrct.go.th/e-publish1/policystrategy60-64/files/downloads/nrct_policy-strategy60-64upd591011.pdf
อวยพร เรืองตระกูล, ภิรดี วัชรสินธุ์ และอรอุมา เจริญสุข (2553). การสังเคราะห์แนวโน้ม ทิศทาง และประเด็นการวิจัยของคณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ ในช่วงปี พ.ศ.2550-2554. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
Krejcie R. V. & Morgan E. W. (1970). Determinig sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.