การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียน ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในฐานะเป้าหมายการสอนคณิตศาสตร์ คือ ความสามารถพื้นฐานที่ผู้เรียนจะนำไปแก้ปัญหาและประยุกต์ใช้กับสาขาวิชาอื่น ๆ แต่การจัดการเรียนการสอนในชั้นเรียนไทย ปัจจุบันยังไม่ส่งเสริมให้ผู้เรียนแก้ปัญหาด้วยตนเอง การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียนในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ จำนวน 16 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2563 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์สุพรรณบุรี ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาแคลคูลัส 2 หน่วยการเรียนรู้เรื่อง ระบบพิกัดเชิงขั้ว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้หน่วยการเรียนรู้เรื่อง ระบบพิกัดเชิงขั้ว แบบบันทึกภาคสนามแบบสัมภาษณ์ และแบบสะท้อนผลการจัดการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียนในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ควรเน้นให้ผู้เรียนใช้วิธีการเรียนรู้ที่ผ่านมาซึ่งมี 4 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 ผู้เรียนนำเสนอปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยการอภิปรายร่วมกันเพื่อวางแผนการแก้ปัญหา ขั้นที่ 2 แก้ปัญหาโดยอาศัยกระบวนการกลุ่ม ผู้สอนคอยสนับสนุนการแก้ปัญหาของผู้เรียนแต่ละคน ขั้นที่ 3 การอภิปรายให้เหตุผลและเปรียบเทียบแนวคิดที่เกิดขึ้นในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ และขั้นที่ 4 การสรุปเพื่อเชื่อมโยงแนวคิดทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียนที่เกิดในชั้นเรียนคณิตศาสตร์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2543). ก้าวสู่สหัสวรรษใหม่ เด็กไทยเรียนรู้อย่างมีความสุข. กรุงเทพฯ: วีทีซีคอมมิวนิเคชั่น.
ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2544). การสอนคณิตศาสตร์โดยใช้การแก้ปัญหาปลายเปิดสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
พงศกร วังศิลา, วนินทร สุภาพ, จักรกฤษ กลิ่นเอี่ยม. (2563). การศึกษาการใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์เรื่องเรขาคณิตวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 150–163.
วีรพล เทพบรรหาร. (2560). ผลการใช้ตัวแทนทางความคิดและตัวแบบเชิงคณิตศาสตร์ร่วมกับแนวคิดการสอนแนะให้รู้คิดที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลและความสามารถในการเชื่อมโยงความรู้ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2557). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ทิศทางสำหรับครูศตวรรษที่ 21. เพชรบูรณ์: จุลดิส การพิมพ์.
Blum, W., & Niss, M. (1991). Applied mathematical problem solving, modelling, application, and links to other subjects-state, trends, and issues in mathematics instruction. Educational Studies in Mathematics, 22(1), 37-68.
Blum, W., & Ferri, R. B. (2009). Mathematical modeling: Can it be taught and learnt? Journal of Mathematical Modeling and Application, 1(1), 45–58.
Doerr, H., & Tripp. J. (1999). Understanding how students develop mathematical models. Mathematical Thinking and Learning, 1(3), 231–254.
Ernest, P. (1994). Constructing mathematical knowledge: Epistemology and mathematics education. London: Falmer.
Galbraith, P. (2012). Models of modeling: Genres, purposes or perspectives. Journal of Mathematical Modeling and Application, 1(5), 3-16.
Inprasitha, M. (1997). Problem solving: A basis to reform mathematics instruction. The Journal of the National Research Council of Thailand, 29, 221-259.
Inprasitha, M.(2010). One feature of adaptive lesson study in Thailand: designing learning unit. In Cheong, S. C., Sang, G.L., & Young, H. C. (Eds.). The 45th Korean National Meeting of Mathematics Education. (pp. 193-206). Gyeongju: Dongkook University
Kim, S. H. (2005). Development of the evaluation criterion for mathematically gifted student’s creative product in view of mathematical history. The Korean Journal for History of Mathematics, 18(2), 75–94.
National Research Council [NRC]. (1989). Every body counts: A report to the nation on the future of mathematics education. Washington, DC: National Academy.
National Council of Teachers of Mathematics [NCTM]. (1989). Curriculum and evaluation Standards for school mathematics. Reston, Virginia: NCTM.
National Council of Teachers of Mathematics [NCTM]. (2000). Principles and standards for school mathematics. Reston, Virginia: NCTM.
Polya, G. (1973). How to solve it : A new aspect of mathematical method. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Ruangwiset, S. (2006). Mathematics in everyday life. Bangkok: Idea Square.
Schoenfeld, A.H. (1989). Teaching mathematics in elementary school. New York: Ronald Press.
Tall, D. (2007, August). Setting Lesson study in a long term framework for learning. Paper presented at the Conference APEC, Khon Kaen, Thailand.
Tall, D. (2009). Dynamic mathematics and the blending of knowledge structures in the calculus. ZDM–The International Journal on Mathematics Education, 41(4). 481–492.
Thornton, C., & Wilson, S. (1993). Classroom organization and models of instruction. In R. J. Jensen (Ed.). Research Idea for the Classroom: Early Childhood Mathematics. pp.269-293. New York: Macmillm.
