การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม เรื่องจิตสาธารณะ สำหรับครูอาสาสมัคร การศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดนนทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
The objectives of this research were (1) to study the needs of the non-formal education volunteer teachers in Nonthaburi province for training program on public-mindedness; (2) to develop a training program on public-mindedness for non-formal volunteer teachers; (3) to study the results of the training program on public-mindedness; and (4) to study the teachers’ opinions toward the training program on public-mindedness. The research population comprised 118 non-formal education volunteer teachers in Nonthaburi province. The research sample consisted of 42 non-formal education volunteer teachers in Nonthaburi province, obtained by stratified random sampling method. The employed research instruments comprised (1) a questionnaire to assess the needs for training program on public-mindedness; (2) a training program on public-mindedness; (3) an achievement test for pre-testing and post-testing, and a training activity assessment form; and (4) a questionnaire on opinions toward the training program. Data were analyzed using the frequency, percentage, E1/E2 efficiency index, mean, standard deviation, and t-test dependent. Research findings indicated that (1) the non-formal education volunteer teachers in Nonthaburi province had the needs for training program on public-mindedness at the high level; (2) The developed training program on public-mindedness for non-formal education volunteer teachers in Nonthaburi province was composed of 8 components, namely, the rational, the target group, the objectives, the contents, the activities, the training media, the evaluation, and the program duration; the experts evaluated the training program as being at the good level; and the training program was efficient at 82.08/78.00, thus meeting the set efficiency criterion of 80/80; (3) the non-formal education volunteer teachers in the research sample had formative evaluation mean score of 78 percent of the full score; also, their post-training mean score was significantly higher than the pre-training counterpart mean score at the .05 level; and (4) the non-formal education volunteer teachers in the research sample had opinions that the training program was appropriate at the high level.
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กุลทิพย์ ศาสตระรุจิ. (2551). การถอดบทเรียนกระบวนการสื่อสารของกลุ่มเยาวชนในจิตสำนึกสาธารณะ.รายงานผลการวิจัยชุดการสื่อสารจิตสำนึกสาธารณะ. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต, กรุงเทพมหานคร.
จิราภรณ์ เกตุแก้ว. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะสำหรับนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช. (ปริญญาดุษฎีนิพนธ์ หลักสูตรฝึกอบรมการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรฝึกอบรมและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). หน่วยที่ 1 สามัญทัศน์การสอนและการฝึกอบรม ใน ประมวลสาระชุดวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการสอนและการฝึกอบรม หน่วยที่ 1-7 (พิมพ์ครั้งที่ 1,น.1-71). นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์.(2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2555). สอนเด็กให้มีจิตสาธารณะ (พิมพ์ครั้งที่ 5).กรุงเทพมหานคร: บริษัท วี พริ้นท์ (1991)จำกัด.
นวรินทร์ ตาก้อนทอง. (2557). จิตสาธารณะ: คุณลักษณะของเด็กไทยที่พึงประสงค์. สืบค้นจาก http://www.leaeners.in.it/blogs/post/390763 เมื่อ 30 สิงหาคม 2560
นันทวัฒน์ ภัทรกรนันท์ (2555). การพัฒนาชุดฝึกอบรมโดยใช้กระบวนการเรียนรู้จากประสบการณ์เพื่อเสริมสร้าง จิตสาธารณะสำหรับอาสายุวกาชาด. (ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาผู้ใหญ่ ไม่ได้ ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.
ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม และสังคม สัญจร. (2543). สำนึกไทยที่พึงปรารถนา. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทยฯ.
มณีรัตน์ นุชชาติ. (2553). ปัจจัยสภาพแวดล้อมในโรงเรียนที่ส่งผลต่อพฤติกรรมด้านจิตสาธารณะ ของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปี ที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สมุทรสาคร. (วิทยานิพนธ์ศึกษา ศาสตรมหาบัณฑิต (ไม่ได้ตีพิมพ์). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพมหานคร.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554: เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 4 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.
ศศิกานต์ ทวิสุวรรณ. (2555). หน่วยที่ 6 รูปแบบและวิธีการฝึกอบรมการศึกษานอกระบบ ใน ประมวลสาระชุดวิชาการเรียนการสอน การฝึกอบรม การพัฒนาสื่อการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย หน่วยที่ 1-7(น.1- 62). นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ . (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2561, สืบค้น จากhttp://www.nesdb.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาชาติ. (2560). แผนการศึกษาชาติ พ.ศ.2560-2579. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวาน กราฟฟิค.
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดนนทบุรี. (2560). รายงานผลการประเมิน ตนเองของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงาน กศน. จังหวัดนนทบุรี (เอกสารอัดสำเนา).
อภิสิทธิ์ คุณวรปัญญา และคำรณโชธนะโชติ . (2557). การประเมินผลหลักสูตรฝึกอบรมการฝึกอบรม ความรู้ เกี่ยวกับการวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย, 1 (1), 49 – 59.
Nadler, B., & Shore, K. (1980). Individualized education programs: A look at realities. Education Unlimited, 2, 30–34.