การพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ โดยประยุกต์ใช้ การประเมินแบบเสริมพลัง สำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ โดยประยุกต์ใช้การประเมินแบบเสริมพลัง สำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ และ 2) ประเมินผลการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ วิธีดำเนินการวิจัย มี 2 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การพัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ โดยศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และสำรวจความต้องการจำเป็น แล้วนำผลมาร่างรูปแบบ และนำเสนอผู้เชี่ยวชาญ เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบทดสอบ และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ มัธยฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น และ ระยะที่ 2 การประเมินผลการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ โดยนำรูปแบบไปทดลองใช้กับอาจารย์มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ เครื่องมือวิจัย ได้แก่ รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ แบบวัดความรู้ความเข้าใจ แบบประเมินทักษะ และแบบประเมินคุณลักษณะส่วนบุคคล สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) หลักการของรูปแบบ (2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ (3) ระบบและกลไกของรูปแบบ (4) วิธีดำเนินการของรูปแบบ และ (5) การประเมินผลรูปแบบ และ 2) ผลการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ พบว่า อาจารย์มีความรู้ความเข้าใจ และมีคุณลักษณะส่วนบุคคลเกี่ยวกับการวัดและประเมินผลการเรียนรู้หลังจากใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และมีทักษะการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ อยู่ในระดับดี
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญญนันทน์ ยุกต์แผน. (2552). รูปแบบการพัฒนาอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนไทย [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสยาม.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. [เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์].
ทรงศรี ชำนาญกิจ. (2559). การศึกษาความรู้ความเข้าใจและพฤติกรรมการวัดและประเมินผลการศึกษาตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติของคณาจารย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. [เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์].
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. แอล.ที.เพรส.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). คิดเพื่อครู : คำบรรยายระหว่างดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคุรุสภาพ. วิทยาลัยครุศาสตร์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สมคิด พรมจุ้ย. (2552). เทคนิคการประเมินโครงการ (พิมพ์ครั้งที่ 6). จตุพรดีไซน์.
สุนทรา โตบัว. (2561). การพัฒนาแนวทางการประเมินการเรียนรู้ด้วยการวิจัยเป็นฐาน เพื่อสร้างเสริมความสามารถตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาของนิสิตบัณฑิตศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 8(1), 92-109.
Fetterman, D. M. (1996). Empowerment evaluation : Introduction to theory and pratice. In D. M. Ftterman, S. J. Kaftarian, and A. Wandersman, (Eds). Empowerment evaluation: Knowledge and tools for self–assessment & accountability. Sage.
Fetterman, D. M. & Wandersman, A. (2007). Empowerment evaluation: yesterday, today, and tomorrow. American Journal of Evaluation, 28(2), 179-198.
Joyce, B. & Weil, M. (1992). Models of teaching (4th ed.). Allyn and Bacon.
Patton, M. Q. (2005). Toward distinguishing empowerment evaluation and placing it in a large context : Take two. American Journal of Evaluation, 26(3), 408-414.
Wandersman, A., Snell-Johns, J., Lentz, B. E., Fetterman, D. M., Keener, D. C., Livet, M., Imm, P. S., & Flaspohler, P. (2005). The principles of empowerment evaluation. In D. M. Fetterman & A. Wandersman (Eds.), Empowerment evaluation principles in practice (pp. 27–41). Guilford Press.
