การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมกระบวนการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง อนุพันธ์และการประยุกต์ของอนุพันธ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมกระบวนการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์และเพื่อศึกษาความสามารถในการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อนุพันธ์และการประยุกต์ของอนุพันธ์ของนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2564 สาขาวิชารังสีเทคนิค คณะเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ที่ลงทะเบียนเรียนในวิชาแคลคูลัส จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการเรียนรู้ที่ส่งเสริมกระบวนการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ ใบกิจกรรมและแบบฝึกหัดเพิ่มเติม แบบประเมินกระบวนการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ แบบบันทึกหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และแบบสะท้อนผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ผลการวิจัยพบว่า แนวทางในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมกระบวนการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ คือ การให้นักศึกษาได้มีโอกาสในการฝึกปฏิบัติตามขั้นตอนของกระบวนการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ ได้แก่ ขั้นที่ 1 การทำความเข้าใจและวิเคราะห์สถานการณ์หรือปัญหา ขั้นที่ 2 การสร้างและกำหนดแบบจำลองคณิตศาสตร์ ขั้นที่ 3 การใช้คณิตศาสตร์เพื่อคำนวณผลเฉลยของแบบจำลองคณิตศาสตร์ ขั้นที่ 4 การตีความ แปลความหมายและสร้างข้อสรุป ขั้นที่ 5 การตรวจสอบข้อสรุป และขั้นที่ 6 การประเมินเพื่อตัดสินใจแก้ปัญหาหรือปรับปรุงแบบจำลอง หรือสร้างแบบจำลองใหม่ โดยมีผู้สอนเป็นผู้ช่วยเหลือ เมื่อดำเนินการจนครบ 3 วงจรปฏิบัติการแล้ว นักศึกษามีความสามารถในการสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์อยู่ในระดับชำนาญร้อยละ 80 ขึ้นไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชนิดา จำปาอ่อน. (2562). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการศึกษาคณิตศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับชีวิตจริงเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 8(2), 1-13.
ธัชพล พลรัตน์, รุ่งฟ้า จันท์จารุภรณ์ และ พิศุทธวรรณ ศรีภิรมย์ สิรินิลกุล. (2563). การศึกษาสภาพการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ตัวแบบเชิงคณิตศาสตร์เพื่อแก้ปัญหาสถานการณ์จริง เรื่องการประยุกต์ของแคลคูลัส ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. Humanities, Social Sciences and arts, 12(5), 474-492.
ยุพิน พิพิธกุล. (2545). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์. บพิธการพิมพ์.
รุ่งทิวา บุญมาโตน วนินทร สุภาพ และ รัชฎา วิริยะพงศ์. (2561). การพัฒนาการรู้เรื่องคณิตศาสตร์ เรื่องความน่าจะเป็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์, 29(2), 51-61.
สกล ตั้งเก้าสกุล และ อัมพร ม้าคนอง. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรมทางคณิตศาสตร์ตามแนวคิดการใช้บริบทเป็นฐาน ร่วมกับการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเชื่อมโยงความรู้คณิตศาสตร์ และเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสาร อิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 12(3), 442-458.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). PISA 2021 กับการประเมินความฉลาดรู้คณิตศาสตร์. FOCUS ประเด็นจาก PISA, 53, 1-4.
Anhalt, C. O., & Cortez, R. (2016). Developing understanding of mathematical modelling in secondary teacher preparation. Journal of Mathematics Teacher Education, 19(6), 523-545.
Kemmis, S & McTaggart, R. (1988). The action research planer (3rd ed.). Deakin University.
National Council of Teachers of Mathematics. (2000). Principles and standards for school mathematics. NCTM.
Polya. (1957). How to solve it (3rd ed.). Doubleday.
