รูปแบบการสอนเพื่อการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาวิชาชีพครู
Main Article Content
บทคัดย่อ
ทักษะในศตวรรษที่ 21 (3R8Cs) ได้รับการกล่าวถึงในแวดวงการศึกษาอย่างกว้างขวางว่าส่งผลให้ผู้เรียนคิดเป็น ทำเป็น แก้ปัญหาเป็น อยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้อย่างมีคุณภาพ ดังนั้น การพัฒนานักศึกษาวิชาชีพครูในศตวรรษที่ 21 ในฐานะการเป็นผู้ขับเคลื่อนการศึกษาในอนาคตถือเป็นบทบาทสำคัญ รูปแบบการสอนซึ่งเป็นกลไกสู่สัมฤทธิ์ผลการเรียนรู้ของผู้เรียนเป็นการบูรณาการเทคนิคและวิธีการสอน 3 รูปแบบ ได้แก่ 1) เทคนิคการสอน 5P 2) รูปแบบการเรียนแบบเล่น และ 3) การจัดการเรียนการสอนโดยเน้นกระบวนการวิจัย สู่รูปแบบการสอนแบบ BOAT ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ การวางรากฐานความคิด (Basic of Thought) การเปิดใจเรียนรู้ (Open Mind) การแสดงพฤติกรรมสู่สัมฤทธิ์ผลในเป้าหมาย (Achievement of Goal) และการฟันฝ่าปัญหาและอุปสรรคจากปัจจัยด้านตนเองและปัจจัยภายนอก (Overcome of Threats) ทำให้นักศึกษาวิชาชีพครูให้มีความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะของผู้เรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และสามารถต่อยอดสู่การพัฒนานักเรียนในอนาคตอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรัณฑรักข์ วิทยอภิบาลกุล. (2564). การพัฒนารูปแบบการสอนแบบ BOAT Model เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาวิชาชีพครู คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ทิศนา แขมมณี. (2550). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นวพร ชลารักษ์. (2558). บทบาทของครูกับการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์น, 9(1), 64-71.
พิจิตรา ทีสุกะ. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน วิชาการพัฒนาหลักสูตรสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สัญญา พงษ์ศรีดา. (2561). การพัฒนาทักษะการสอนของครูพันธุ์ใหม่ในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารศึกษาศาสตร์, 2(1), 73-82.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580 (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
Ausubel, D. P., Novak, J. D., & Hanesian, H. (1978). Educational psychology: A cognitive view (2nd ed.). Holt, Rinehart and Winston.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Biggs, J. (1999). What the student does: Teaching for enhanced learning. Higher Education Research & Development, 18(1), 57-75. https://doi.org/10.1080/0729436990180105
Bloom, B. S. (1959). Taxonomy of educational objectives, Handbook I: The cognitive domain. David McKay.
Cooper, S. (2009). Theory of learning. http://lifecircles-inc.com/Learningtheories/behaviorism/Pavlov.html
Dewey, J. (1976). Moral principles in education. Houghton Mifflin.
Erikson, E. H. (1978). Experience in science for young children. Litton Educational Publishing.
McLeod, S. A. (2018). Edward Thorndike. Simply Psychology. https://www.simplypsychology.org/edward-thorndike.html
Piaget, J. (1970). Science of education and the psychology of the child. Orion Press.
Rogers, C. R. (1969). Freedom to learn. Charles E. Merrill.
Skinner, B. F. (1968). The technology of teaching. Appleton-Century-Crofts.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.