กฎหมายนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรกับการจัดการทรัพย์สินอันเป็นสาธารณูปโภคส่วนกลาง

บทคัดย่อ

การจัดการทรัพย์สินอันเป็นสาธารณูปโภคส่วนกลางของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรเป็นแนวคิดที่เกิดขึ้นกับการอยู่อาศัยในลักษณะชุมชน ที่ส่งผลให้เกิดทรัพย์หรือที่ดินอันเป็นส่วนกลางเพื่อจัดทำบริการสาธารณะ (Public services) และการมีสาธารณูปโภค หมู่บ้านจัดสรรเป็นรูปแบบหนึ่งของการอยู่อาศัยแบบชุมชนที่เกิดขึ้น  อันส่งผลให้เกิดทรัพย์หรือที่ดินอันเป็นส่วนกลางเพื่อจัดทำบริการสาธารณะ (Public services) และสาธารณูปโภคที่เหมาะสม แต่เดิมภาครัฐเองเป็นผู้จัดสร้างสาธารณูปโภคในแต่ละท้องที่ตามความพร้อมของงบประมาณและความต้องการของประชาชน ต่อมามีการเปลี่ยนแปลงบทบาท ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 286 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 จึงเป็นกฎหมายที่ใช้ในเรื่องการจัดสรรที่ดินเป็นฉบับแรกและภายหลังประกาศคณะปฏิวัติ 286 ถูกยกเลิกและประกาศพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 ออกใช้โดยมุ่งเน้นไปที่ประเด็นหลักคือควรมีการจัดตั้งองค์กรเอกชนที่มีความเป็นบุคคลตามกฎหมาย  จนกระทั่งปัจจุบันที่มีการแก้ไขเพิ่มเติม พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 (ฉบับที่ 2) ปีพ.ศ.2558   การตั้ง “นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร” จึงเป็นการสร้างองค์กรที่เข้ามามีบทบาทให้กับคุณภาพชีวิตที่เพิ่มขึ้นในสังคมปัจจุบัน เพื่อรับถ่ายโอนสิ่งที่เป็นสาธารณูปโภคและบริการสาธารณะของหมู่บ้านจัดสรรต่อจากผู้จัดสรรที่ดินไปดูแลบำรุงรักษา ให้มีสภาพเป็นนิติบุคคลเพื่อให้มีอำนาจหน้าที่ในการดูแลทรัพย์สินส่วนกลางอันได้แก่ที่ดินที่เป็นสาธารณูปโภคร่วมกัน และการจัดทำบริการสาธารณะในโครงการหมู่บ้านจัดสรร  และให้นิติบุคคลยังคงอยู่ต่อไปได้ นำไปสู่การให้สมาชิกในชุมชนได้เข้ามาดูแล จัดการ ใช้ประโยชน์ บำรุงรักษาในชุมชนของตนเองได้อย่างสมประโยชน์ ตามประสงค์ และในขณะเดียวกันรัฐก็สามารถที่จะไปดำเนินการจัดการให้บริการสาธารณะแก่ประชาชนได้ตามประสงค์ในเรื่องอื่น ๆ