การจัดการความขัดแย้งเชิงสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

ความขัดแย้งเป็นธรรมชาติของสรรพสิ่งอย่างหนึ่ง ความขัดแย้งนำไปสู่การสร้างสรรค์ก็ได้ หากมีความเข้าใจและมีการจัดการที่ดี แต่ความขัดแย้งถ้าเกิดมากเกินไป ขาดความเข้าใจ และขาดการจัดการที่ดี ก็ประทุไปสู่ความรุนแรง และความเสียหายที่ตามมาจากปัญหาความขัดแย้ง  ไม่ว่าทางด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และการเมือง ที่อาจจะเกิดขึ้นมากน้อยต่างกันในแต่ละบุคคล แต่ละองค์กร ความขัดแย้งมีทั้งเป็นประโยชน์และไม่มีประโยชน์ หากไม่ทำความเข้าใจและบริหาร    ไม่ดี ดังนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่มนุษย์ต้องเข้าใจและคิดว่าเป็นเรื่องธรรมชาติเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ตราบใดที่ยังมีชีวิตและดำรงชีพร่วมกับบุคคลอื่นในสังคม

ผลกระทบหลังจากความขัดแย้งเกิดขึ้น เมื่อบุคคลหรือกลุ่มไม่ได้รับในสิ่งที่ต้องการ จึงส่งผลให้เกิดพฤติกรรมในการพยายามขัดขวางไม่ให้อีกฝ่ายหนึ่งบรรลุเป้าหมายที่ต้องการไปด้วย                   ความขัดแย้ง นำไปสู่การถกเถียง การต่อสู้ การทะเลาะวิวาท ซึ่งทั้งสองฝ่ายจะไม่ทำตามกันและพยายามที่จะต้านเอาไว้อีกด้วย นอกจากนั้นยังขยายความรวมไปถึงการต่อสู้ การทำสงคราม ความพยายามที่จะเป็นเจ้าของ การเผชิญหน้าเพื่อมุ่งร้าย การกระทำที่ไปด้วยกันไม่ได้ การไม่ถูกกันจากความสนใจ ความคิดหรือการกระทำที่ไม่เหมือนกัน และจะพยายามที่จะป้องกันหรือบีบบังคับเพื่อผลบางอย่างเป็นพฤติกรรมที่สังเกตเห็นได้ ทั้งที่เป็นคำพูดหรือไม่ได้เป็นคำพูด มีการแสดงออกโดยพยายามขัดขวาง บีบบังคับ ทำอันตรายและต่อต้านฝ่ายตรงข้าม และในการบริหารจัดการปัญหาความขัดแย้ง ในแต่ละสถานการณ์จะไม่เหมือนกัน ซึ่งผู้มีหน้าที่ในเรื่องนี้โดยตรงต้องมีการใช้กลยุทธ์ที่เหมาะสมในการดำเนินการเพื่อให้เกิดผลประโยชน์สูงสุดกับทุกฝ่าย จึงจะสามารถจัดการความขัดแย้งนั้นได้อย่างยั่งยืน และในการบริหารจัดการปัญหาความขัดแย้ง แต่ละสถานการณ์จะไม่เหมือนกัน ซึ่งผู้มีหน้าที่ในเรื่องนี้โดยตรงต้องมีการใช้กลยุทธ์ที่เหมาะสมในการดำเนินการเพื่อให้เกิดผลประโยชน์สูงสุดกับทุกฝ่าย จึงจะสามารถจัดการความขัดแย้งนั้นให้คลี่คลายลงได้