รูปแบบการบริหารจัดการสินค้าเกษตรแนวใหม่ขององค์การคลังสินค้า (อคส.)
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำรูปแบบการบริหารจัดการสินค้าทางเกษตรแนวใหม่แบบครบวงจรขององค์การคลังสินค้า (อคส.) วิธีวิทยาการวิจัยที่ใช้เป็นวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วยการวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก การวิจัยเชิงปริมาณ และการรับฟังความคิดเห็น โดยมีรูปแบบการบริหารจัดการสินค้าเกษตรของประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ประเทศอินเดีย และองค์กรภาคเอกชนของประเทศไทย เป็นแนวทางในการวิเคราะห์
ข้อค้นพบของการวิจัย คือ รูปแบบการบริหารจัดการสินค้าเกษตรครบวงจรมีการดำเนินงาน 3 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 การศึกษาวิจัยพัฒนาสินค้าเกษตร การผลิตสินค้าเกษตร และการเพิ่มผลผลิต การพัฒนาคุณภาพสินค้าเกษตร การวิเคราะห์ต้นทุนและกระบวนการผลิต การวิเคราะห์ผลผลิตในแต่ฤดูการผลิต ส่วนที่ 2 การเก็บรักษาสินค้าเกษตร การแปรรูปสินค้าและการเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตร และการขนส่งสินค้าเกษตร ส่วนที่ 3 การพัฒนาระบบตลาดสินค้าเกษตรและพัฒนาผลิตภัณฑ์สินค้าเกษตร และการกระจายสินค้าสู่ตลาดทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งการบริหารจัดการสินค้าเกษตรแนวใหม่ขององค์การคลังสินค้าจะต้องมีรูปแบบที่มีการดำเนินงานใน 3 ส่วนเช่นกัน
การวิจัยเสนอแนะให้แก้ไข ปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การคลังสินค้าเพื่อรองรับรูปแบบการบริหารจัดการสินค้าเกษตรแนวใหม่ครบวงจรขององค์การคลังสินค้า
Article Details
เอกสารอ้างอิง
วสันต์ เรืองประภัสร์. (2548). การจัดการภาครัฐแนวใหม่กับการบริหารปกครองในระบอบประชาธิปไตย: สองกระแสความคิดในการบริหารจัดการภาครัฐลูกค้าหรือพลเมือง. รัฐศาสตร์สาร, 7.
ดำรง วัฒนา. (2547). ทฤษฎีองค์การ. เอกสารประกอบการบรรยายหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. ชลบุรี: วิทยาลัยบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ทศพร ศิริสัมพันธ์. การปฏิรูประบบการบริหารงานภาครัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการ.
ธงชัย สันติวงษ์. (2543). หลักการจัดการ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ประภาวดี ประจักษ์ศุภนิติ. (2531). รัฐวิสาหกิจไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2502 ถึงปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สมหญิง เจียมศักดิ์ศรี. (2533). มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมรัฐวิสาหกิจ ศึกษาเฉพาะกรณีรัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งโดยพระราชบัญญัติ (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศาสตรา โตอ่อน. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับรัฐวิสาหกิจในการแปรรูปรัฐวิสาหกิจไทย(วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศุภชัย ยาวะประภาษ. (2539). การปรับปรุงกระบวนงานอย่างต่อเนื่อง: กลยุทธ์ในการเพิ่มคุณภาพบริการภาครัฐ. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการปฏิรูประบบราชการ.
Armstrong, J. C. (1999). Principle of Marketing. USA: Prentice Hall.
Bartol, K.M. and Martin D. C. (1991). Management. New York: McGraw-Hill.
Bhattachayya, Asish K. (2005). Public Enterprises-Corporate Governance and The Role
of Government. Calcutta: Indian Institute of Management Calcutta.
Cheung, Anthony B.L. (2002). The politics of New Public Management: some experience from reforms in East Asia, In New Public Management: Current trends and Future prospects. (pp. 243-268). London: Routledge.
Hammer, M., & Champy, J. (1993). Reengineering the corporation: A manifesto for business revolution. New York: Harper Collins.
Holzer, M., & Callahan, K. (1998). Government at work: Best practices and model programs. Thousand Oaks, CA: Sage.
Jiang, M.S. Yi. (2006). Corporate Governance Across Institutional Contexts. Dissertation Degree Doctor of Philosophy in the Graduate School of The Ohio State University.
Ricky Griffin W. (1999). Management. Boston: Houghton Mifflin.
กฎหมาย
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
พระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล พุทธศักราช 2496
พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พุทธศักราช 2560
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การคลังสินค้า พุทธศักราช 2498