บันทึกภาคสนาม : การสัมภาษณ์ครูโทโปน วิทยากรประจำศูนย์วัฒนธรรมมอญ หมู่บ้านวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
ห
หมู่บ้านวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นหมู่บ้านที่มีความเข้มแข็งทางวัฒนธรรมดนตรีอย่างมาก ดังเห็นได้จากผู้คนในชุมชนให้ความนิยมและสนใจศิลปะการแสดงดนตรีชาติพันธุ์มอญของตัวเอง อีกทั้งยังรักษาจารีตประเพณีดั้งเดิมที่ปฏิบัติสืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่น บรรพชนอีกด้วย ลักษณะที่ชัดเจนของคนชาติพันธุ์มอญ หมู่บ้านวังกะ อีกประการหนึ่ง คือ ความเลื่อมใสในศาสนาพุทธ คนในชุมชนรักษาศีลห้าอย่างเคร่งครัด ไม่ปรากฏว่ามีการค้าขายสุราและยาสูบในชุมชน ในขณะเดียวกันก็มีความผลักดันการทำบุญตักบาตรถวายพระสงฆ์ในตอนเช้าให้เป็นจุดขายประจำหมู่บ้านสำหรับดึงดูดนักท่องเที่ยว ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความศรัทธาในพุทธศาสนาของคนหมู่บ้านวังกะได้เป็นอย่างดี และเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้เขียนเกิดความประทับใจในชุมชนคนมอญหมู่บ้านวังกะ เนื้อหาสาระทางดนตรีมอญที่ผู้เขียนได้มาจากการลงพื้นที่ภาคสนาม กลับกลายเป็นส่วนประกอบเพียงส่วนหนึ่งของงานวิจัย เพราะส่วนที่มีความสำคัญนั้นคือการได้รู้จักผู้คนชุมชนมอญที่เป็นกัลยาณมิตรที่ดี อีกทั้งได้รับประสบการณ์มากมายที่มีร่วมกับบุคคลและสถานที่แห่งนั้น สิ่งเหล่านี้คือองค์ความรู้และประสบการณ์ที่จะอยู่ติดตัวผู้เขียนไปอีกยาวนาน
บุคคลที่ผู้เขียนได้มีโอกาสสัมภาษณ์อย่างใกล้ชิดมีอยู่หลายบุคคล หนึ่งในจำนวนนั้นคือ ครูโทโปน วิทยากรของศูนย์วัฒนธรรมอญ หมู่บ้านวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เนื่องจากการที่ได้สัมภาษณ์และรู้จักกับครูโทโปน สามารถเป็นช่องทางให้รู้จักเครือข่ายบุคคลและสถานที่อื่น ๆที่เป็นประะโยชน์ต่องานวิจัยของผู้เขียนเพิ่มขึ้นอีกมากมาย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ปัญญา รุ่งเรือง. (2546). พื้นฐานดนตรีชาติพันธุ์วิทยา (เอกสารประกอบการเรียน). ม.ป.ท
รัชชานนท์ ยิ้มระยับ. (2560). การศึกษาเครื่องดนตรีมอญ กรณีศึกษา หะกุม หะเปิน หะหนกของศูนย์วัฒนธรรมมอญ หมู่บ้านวังกะ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์. (2557). งานภาคสนาม : ความรู้ ความลับ ความทรงจำ. จดหมายข่าวศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).