แนวทางการพัฒนาป้ายสื่อความหมาย เส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าชายเลนด้วยตนเอง: กรณีศึกษา โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

Main Article Content

จิรัชญา เกตุพรหม
อิทธิพล ราศรีเกรียงไกร
สตรีไทย พุ่มไม้
นฤชิต ดำปิน

บทคัดย่อ

     


โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ มีแนวโน้มของผู้เยี่ยมชมโครงการฯเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันป้ายสื่อความหมายของโครงการฯ      มีสภาพชำรุดและทรุดโทรม ทำให้ไม่เป็นที่น่าสนใจสำหรับผู้เยี่ยมชม ดังนั้นการวิจัยในครั้งนี้            มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้เยี่ยมชมต่อป้ายสื่อความหมายปัจจุบันและแบบจำลองป้ายสื่อความหมาย เพื่อที่จะนำไปใช้เป็นแนวทางการพัฒนาป้ายสื่อความหมายของโครงการฯ การวิจัยในครั้งนี้ ทำการเก็บตัวอย่างโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 150 ตัวอย่าง โดยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง


ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีระดับความพึงพอใจต่อป้ายสื่อความหมายปัจจุบัน โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง และมีระดับความพึงพอใจต่อแบบจำลองป้ายสื่อความหมาย โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด แนวทางการพัฒนาป้ายสื่อความหมายเส้นทางศึกษาธรรมชาติด้วยป่าชายเลน ของโครงการฯ ป้ายสื่อความหมายควรมีจำนวน 15 ป้าย แต่ละป้ายมีระยะห่างกันประมาณ 50 เมตร ตัวอักษรหัวเรื่องหลักควรมีขนาดประมาณ 4-4.5 เซนติเมตร และตัวอักษรข้อความควรมีขนาดประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร การเขียนข้อความลงในป้ายสื่อความหมายควรใช้คำระหว่าง 50-200 คำ และแบ่งไม่เกิน 2 ย่อหน้า เลือกใช้สีตัวอักษรและพื้นหลังป้ายสื่อความหมายที่กลมกลืนกับธรรมชาติ แต่สามารถอ่านได้อย่างชัดเจน ควรหลีกเลี่ยงการใช้ศัพท์เทคนิคหรือภาษาเฉพาะวิชาชีพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เกตุพรหม จ. ., ราศรีเกรียงไกร อ., พุ่มไม้ ส. . ., & ดำปิน น. . . (2020). แนวทางการพัฒนาป้ายสื่อความหมาย เส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าชายเลนด้วยตนเอง: กรณีศึกษา โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(1), 201–207. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/hssnsru/article/view/244355
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกษม จันทร์แก้ว และ ชาตรี นิ่มปี. (2549). การศึกษาสำรวจการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ชายฝั่งทะเล บริเวณโครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มูลนิธิชัยพัฒนา

กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. (2555). การสื่อความหมายธรรมชาติ. กรุงเทพฯ: ส่วนนันทนาการและสื่อความหมาย.

กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. (2555). ป้ายและสัญลักษณ์ ในอุทยานแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: ส่วนนันทนาการและสื่อความหมาย.

พิณ ทองพูน. (2529). ความพึงพอใจที่มีต่อบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบของคณะกรรมการประถมศึกษาจังหวัดใน 14 จังหวัดภาคใต้. สงขลา.

สัญชัย ฐิติธรรมจริยา. (2544). การศึกษาออกแบบเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติอุทยานแห่งชาติภูเรือ จังหวัดเลย. กรุงเทพฯ: สำนักอุทยานแห่งชาติ.

อภิญญา บุญนิยม. (2556). ความเหมาะสมและการใช้ประโยชน์ป้ายสื่อความหมายธรรมชาติในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 22(3), 297-334.

Ham, S.H. (1992). Environmental Interpretation: A Practical Guide for People with Big Ideas and Small Budgets. Colorado: North American Press.

Sharpe, G.W. (1982). Interpreting the Environment. 2nd ed. New York: John Wiley & Sons.