คำสแลงที่ใช้เพื่อบริภาษในทวิตเตอร์

บทคัดย่อ

ทวิตเตอร์เป็นสื่อออนไลน์ที่มีข้อจำกัดเรื่องจำนวนคำในการทวิตแต่ละครั้ง แต่มีเสรีภาพในการสื่อสารมากกว่าสื่อออนไลน์ประเภทอื่น ทำให้การใช้ภาษาในทวิตเตอร์มีคำรุนแรงจำนวนมาก โดยเฉพาะการบริภาษ เพราะคำสแลงถูกนำมาใช้สื่อสารเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้คำสามัญบริภาษแบบตรงไปตรงมา

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่อง “คำสแลงในทวิตเตอร์: ภาพสะท้อนสังคมไทย” ซึ่งได้เก็บข้อมูลคำสแลงที่ปรากฏในทวิตเตอร์จำนวน 200 คำ โดยศึกษา 2 ประเด็นคือ 1) หน้าที่ของคำสแลงเมื่อใช้ในทวิตเตอร์ และ 2) ภาพสะท้อนของคำสแลงในทวิตเตอร์ต่อสังคมไทย โดยวิเคราะห์จากหน้าที่ของคำสแลง โดยหน้าที่หนึ่งของคำสแลงคือการบริภาษ

คำสแลงที่ใช้บริภาษในทวิตเตอร์แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ 1) คำสแลงแท้ คือ คำสแลงที่ถูกสร้างขึ้นเฉพาะ ไม่ใช้ในภาษาทั่วไป และมีความหมายเข้าใจในกลุ่มผู้ใช้สแลง เช่น บ้ง 2) คำสแลงเทียม คือคำที่ใช้สื่อสารทั่วไป แต่ได้ถูกนำมาเปลี่ยนความหมายซึ่งยังคงเชื่อมโยงกับความหมายเดิม เช่น ไดโนเสาร์ หมายถึงคนหัวโบราณ และ 3) คำสแลงดัดแปลง คือ คำที่ถูกดัดแปลงจากคำทั่วไป    ให้มีรูปศัพท์แตกต่างจากรูปศัพท์เดิม และจะกำหนดความหมายใหม่ หรือไม่ก็ได้ แต่ทั้งรูปและความหมายใหม่ยังคงเชื่อมโยงกับรูปและความหมายของคำเดิม แบ่งออกเป็น 3 ประเภทย่อย ได้แก่ การใช้อักษรย่อ เช่น อห. มีความหมายว่า อีห่า อีเหี้ย อีหอกหัก การใช้คำผวน เช่น ดีออก มีความหมายว่า อีดอก และการใช้คำแผลง ซึ่งการใช้คำแผลงยังแบ่งออกเป็น 4 วิธี คือ การแผลงเสียง การรวบพยางค์ การเติมเสียง และการสะกดคำต่างไปจากคำเดิม  เช่น ไอ้เหี้ยม มาจากคำว่าไอ้เหี้ย และ ไอ้สัส มาจากคำว่า ไอ้สัตว์ เป็นต้น

ผลการศึกษาทำให้ทราบว่าในโลกทวิตเตอร์มีวิธีการสร้างคำสแลงหลายวิธี แต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือเพื่อใช้บริภาษสังคมและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในสังคม อีกทั้งการใช้คำสแลงยังเป็นการเลี่ยงการบริภาษโดยตรงซึ่งสุ่มเสี่ยงต่อการผิดกฎหมายอีกด้วย