“เนปจูน” บทวิเคราะห์ดนตรีแห่งดวงดาว

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ
      บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งเน้นการวิเคราะห์บทประพันธ์ดนตรีเดอะแพลนเน็ต โอปุส 32 (The Planets Op.32) ในกระบวนที่ 7 ชื่อว่า เนปจูน เดอะมิสติก (Neptune, The Mystic) ผลงานประเภทบทเพลงชุด (Suite) ของกุสตาฟ โฮลส์ (Gustav Holst) ซึ่งเป็นบทประพันธ์ที่มีชื่อเสียง และเป็นที่นิยมแพร่หลาย โดยนำเสนอข้อมูลการวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ในแง่มุมต่าง ๆ ได้แก่ ชีวประวัติและผลงานดนตรี ประวัติบทประพันธ์ สังคีตลักษณ์ เทคนิคการประพันธ์ในมิติต่าง ๆ ตามแบบแผนดนตรีตะวันตกประกอบกับเทคนิคการประพันธ์ดนตรีในยุคศตวรรษที่ 20 เช่น แนวทำนอง จังหวะ และเสียงประสาน อีกทั้งสรุปภาพรวมของบทประพันธ์นี้
      เนปจูน เดอะมิสติก เป็นกระบวนสุดท้ายของบทประพันธ์ดนตรี เดอะแพลนเน็ตโอปุส 32 ตั้งชื่อตามดาวเคราะห์ในระบบสุริยะจักรวาลโดยใช้แนวความคิดด้านโหราศาสตร์ (Astrology) ซึ่งกระบวนนี้จะพรรณนาถึงภาพของเทพเนปจูน หรือเทพโพไซดอน อันเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทะเลและมหาสมุทรตามตำนานเทพเจ้ากรีกโรมัน บรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่
      สังคีตลักษณ์ของเนปจูน เดอะมิสติก แบ่งเป็น 4 ส่วน คือ ตอน A ตอน B ตอน C และตอนโคดา (Coda) ใช้เพียงส่วนย่อยของทำนองและคอร์ดสองคอร์ด คือ Em และ G#m บรรเลงด้วยอัตราจังหวะ 5/4 สิ่งที่น่าสนใจ ในกระบวนนี้คือ การใช้ระดับเสียงที่เบามาก (pp) ตลอดทั้งกระบวน ในช่วงท้ายมีการใช้เสียงร้องของผู้หญิงเข้ามาเพิ่มสีสันแต่เป็นเสียงร้อง