การทุจริตเชิงนโยบายในภาคเอกชนที่กฎหมายบังคับไปไม่ถึง

Main Article Content

อัตนัย สายรัตน์
อัจฉรา เลิศพรประสพโชค
ธรรมศักดิ์ เสนามิตร
เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ เกี่ยวกับการทุจริตภาคเอกชนที่ไม่มีเจ้าหน้าที่รัฐเข้าไปเกี่ยวข้องกับการทุจริต โดยเฉพาะการทุจริตในบริษัทจดทะเบียนเกิดจากการที่ผู้บริหารระดับสูงทำการทุจริต เช่น ลักหรือยักยอกทรัพย์สินของบริษัทหรือด้วยรูปแบบอื่น ๆ เช่น การปั่นหุ้น ใช้ข้อมูลภายในเพื่อซื้อขายหลักทรัพย์หรือการฉ้อโกงทางบัญชี แต่ยังมีรูปแบบของการทุจริตภาคเอกชนอีกลักษณะหนึ่งเรียกว่า “การทุจริตเชิงนโยบายในภาคเอกชน” ที่ผู้บริหารของบริษัทจดทะเบียนทำการทุจริตด้วยการสร้าง กำหนด ใช้ เลือกใช้ หรือยกเลิกกฎหรือระเบียบของบริษัท การใช้อำนาจนั้นมีผลทำให้ผู้บริหารหรือพวกพ้องอาจได้ไปซึ่งเงิน ทรัพย์สินหรือประโยชน์อย่างอื่น
ที่เป็นของบริษัทหรือของผู้ถือหุ้นหรือที่บริษัทควรได้เป็นเจ้าของ ขัดต่อหลักบรรษัทภิบาลและ
ทำให้เกิดความไม่เป็นธรรมแก่บริษัทและผู้ถือหุ้น หากพิจารณาแต่เพียงผิวเผินแล้วอาจไม่ถือว่า
เป็นการทุจริต แต่เป็นการทุจริตที่สร้างความเสียหายแก่ผู้ถือหุ้นไม่แตกต่างไปจากการทุจริต
ในภาคเอกชนในกรณีอื่น ๆ ปัจจุบันกฎหมายไทยยังไม่มีการกำหนดถึงรูปแบบกระบวนวิธีการที่เป็นองค์ประกอบความผิดฐานการทุจริตเชิงนโยบายในภาคเอกชนเป็นการเฉพาะ การมีบทบัญญัติของกฎหมายในเรื่องการทุจริตเชิงนโยบายในภาคเอกชนจึงมีความสำคัญต่อการป้องกันและปราบปรามการทุจริตเชิงนโยบายในภาคเอกชน


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สายรัตน์ อ., เลิศพรประสพโชค อ. ., เสนามิตร ธ., & เจริญธนาวัฒน์ เ. . (2023). การทุจริตเชิงนโยบายในภาคเอกชนที่กฎหมายบังคับไปไม่ถึง. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 10(2), 49–62. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/hssnsru/article/view/266692
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2556). หลักพื้นฐานกฎหมายมหาชน. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

กรณัท สร้อยทอง. (2564). การตรวจสอบดุลพินิจในการสั่งคดีอาญาของพนักงานอัยการของประเทศไทย เปรียบเทียบกับต่างประเทศ. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 8(1), 170–189.

ธรรมศักดิ์ เสนามิตร. (2563). กฎหมายต้นแบบเพื่อการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาคเอกชน. [วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

ธัชกร ธิติลักษณ์. (2564, 22 เมษายน). โกงให้ถูกกฎหมาย คอร์รัปชั่นเชิงนโยบาย. www.anticorruption.in.th/2016/th/detail/1676/1/โกงให้ถูกกฎหมาย%20คอร์รัปชันเชิงนโยบาย.

เมธี ครองแก้ว. (2555) มาตรการป้องกันการทุจริตเชิงนโยบาย ฉบับวิชาการ. สำนักงานคณะกรรมการ ป.ป.ช.

สุธิดา ออพิพัฒน์. (2559). ค่าตอบแทนผู้บริหาร บรรษัทภิบาลและการตกแต่งกำไร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อัญชลี จวงจันทร์. (2566, 21 มิถุนายน). การทุจริตเชิงนโยบาย. รัฐสภาไทย.https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/ewt_dl_link.php?nid=27508.

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2566, 25 สิงหาคม). การควบคุมภายในและการบริหารจัดการความเสี่ยง. https://www.cad.go.th/cadweb_org/download/1_3control.pdf.

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2566, 15 กันยายน). มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและวิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ. http://web.krisdika.go.th/data/outsitedata/cosok/file/26Sep59.pdf.

สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์. (2563, 10 เมษายน). มาตรการภายในเพื่อส่งเสริมความโปร่งใสและป้องกันการทุจริต . https://www.sec.or.th/TH/Documents/AboutUs/SEC-internal-trans-anticor.pdf

(1983). White Collar Crime. New York: Vail-Ballou Press.

Healy, P. M. (1985). The Effect of bonus schemes on accounting decisions. Journal of Accounting and Economics, 7(1), 85-107.