พุทธวิธีการแก้ไขปัญหาการกระทำผิดทางอาญาของเด็กและเยาวชนในพระไตรปิฎก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความทางวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและสาเหตุในการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชนเกิดจากผลกระทบจากยุคสมัย ความสัมพันธ์ในครอบครัว พฤติกรรมไม่เหมาะสมของวัยรุ่น เด็กถูกทอดทิ้ง ยาเสพติด อุปกรณ์ทางเทคโนโลยีและสื่อต่าง ๆ และปัญหาการมีอาชญากรที่มีอายุน้อยลงเรื่อย ๆ ทำผิดกฎหมายมากขึ้น และรุนแรงกว่าเดิม
แม้รัฐจะมีการแก้ไขประมวลกฎหมายอาญากำหนดเกณฑ์อายุเด็ก ที่ไม่ต้องรับโทษจากอายุ
10 ปี มาเป็นไม่เกิน 12 ปี อีกทั้งนำกระบวนการยุติธรรมทางเลือก (การเบี่ยงเบนคดีอาญาออกนอกศาล) หลายรูปแบบมาใช้ ก็ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ ในการนำหลักพุทธธรรมมาใช้
เพื่อแก้ไขปัญหาการกระทำอาญาของเด็กและเยาวชนนั้น เราต้องยอมรับว่าเด็กและเยาวชนเป็นอนาคตของชาติ อนาคตของสังคมแต่จำเป็นอย่างยิ่งคือคุณภาพ การที่จะมีคุณภาพนั้นจะต้องมีคุณธรรม และจริยธรรมโดยหลักธรรมที่จะนำมาใช้พัฒนาเป็นธรรมที่เป็นรุ่งอรุณของมรรค
ที่เรียกว่า “รุ่งอรุณของการศึกษาหรือแสงสว่างแสงทองของชีวิตที่รุ่งเรือง”
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Kalaya Sophonpanich (2024). The Robot Criminal: Forgetting to Treat Humans as Humans. Thairath Publishing House.
Noppanet Thammabowon (1998). The Role of the Family in Education. Office of the National Education Commission.
Phasin Intrawong (2010). 10 Principles of the Buddha That Buddhists Should Study. Sahathammamik Co., Ltd.
Phradhammapitaka (P.A. Payutto) (1996). Religion and Youth (3rd edition). Sahadhammika Co., Ltd.
Mahachulalongkornrajavidyalaya University (1999). Buddhist Principles for Living. Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Matalak Seramethakul (2022). Juvenile and Family Court Act and Procedures for Juvenile and Family Cases, 2010: The Trial of Criminal Offenses Committed by Children and Juveniles. Duantula Press.
Rongrat Poomkacha (2022). Criminal Justice Process. Nitiwat Institute, Office of the Attorney General.
