การพัฒนาบทเรียนแอนิเมชัน เรื่อง การผันเสียงวรรณยุกต์ : อักษรสูงคำเป็นและอักษรต่ำคู่คำเป็น โดยใช้คู่เทียบเสียง เพื่อพัฒนาการผันเสียงวรรณยุกต์สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนโครงการกองทุนการศึกษา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
คำสำคัญ:
บทเรียนแอนิเมชัน , การผันเสียงวรรณยุกต์ , อักษรสูงคำเป็น , อักษรต่ำคู่คำเป็นคู่เทียบเสียงบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาบทเรียนแอนิเมชัน เรื่อง การผันเสียงวรรณยุกต์ : อักษรสูงคำเป็นและอักษรต่ำคู่คำเป็น โดยใช้คู่เทียบเสียงสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนโครงการกองทุนการศึกษาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประกอบด้วย 1.1) การศึกษาเชิงปริมาณเป็นการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามความต้องการจำเป็นในการพัฒนาบทเรียนแอนิเมชัน ประชากร คือ ครูสอนวิชาภาษาไทยในระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียน โครงการกองทุนการศึกษา 1.2) การศึกษา เชิงคุณภาพเป็นการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง มีผู้ให้ข้อมูล คือ ครูภาษาไทยระดับชำนาญการ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านภาษาศาสตร์ และผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยี วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ย (μ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (σ) และค่าดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNImodified) และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) 2. เพื่อพัฒนาบทเรียนแอนิเมชัน เรื่อง การผันเสียงวรรณยุกต์ : อักษรสูงคำเป็นและอักษรต่ำคู่คำเป็น โดยใช้คู่เทียบเสียงให้มีคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย (μ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (σ)
ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลความต้องการจำเป็นในการพัฒนาบทเรียนแอนิเมชันฯ ด้านการศึกษาเชิงปริมาณพบว่า ค่าเฉลี่ยด้านสภาพที่มีอยู่จริงมีระดับต่ำกว่าค่าเฉลี่ยด้านสภาพที่คาดหวังทุกองค์ประกอบ เมื่อพิจารณาจัดลำดับแยกเป็นรายองค์ประกอบพบว่า องค์ประกอบด้านผู้เรียนสามารถผันเสียงคำที่มีพยัญชนะต้นเป็นอักษรต่ำคู่คำเป็นได้อย่างถูกต้องและแม่นยำมีลำดับความต้องการจำเป็นสูงสุด (PNImodified 0.56) รองลงมา คือ องค์ประกอบด้านผู้เรียนสามารถสังเกตเห็นความแตกต่างของคำที่มีเสียงวรรณยุกต์กับรูปวรรณยุกต์ที่ไม่สัมพันธ์กันได้ ขณะฝึกผันเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทย (PNImodified 0.45) และอันดับที่ 3 คือ องค์ประกอบด้านผู้เรียนสามารถผันเสียงคำที่มีพยัญชนะต้นเป็นอักษรสูงคำเป็นได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ (PNImodified 0.44) ส่วนด้านการศึกษา เชิงคุณภาพ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมีความคิดเห็นว่า อักษรสูงและอักษรต่ำมักจะทำให้ผู้เรียนเกิดความสับสนในการผันเสียงวรรณยุกต์มากที่สุด เพราะเป็นคำที่มีรูปและเสียงวรรณยุกต์ที่ไม่สัมพันธ์กัน 2. บทเรียนแอนิเมชัน เรื่อง การผันเสียงวรรณยุกต์ : อักษรสูงคำเป็นและอักษรต่ำคู่คำเป็น โดยใช้คู่เทียบเสียงมีคุณภาพอยู่ในระดับมาก คือ มีค่าเฉลี่ย 4.49 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.51
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2546). การจัดสาระการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กาญจนา นาคสกุล. (2556). ระบบเสียงภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กำชัย ทองหล่อ. (2554). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ : อมรการพิมพ์.
ธรรมศักดิ์ เอื้อรักสกุล. (2555). การสร้าง 2D Animation. ปทุมธานี: มีเดีย อินเทลลิเจนซ์ เทคโนโลยี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
ปุณยวีร์ รุจิปูริตานันท์. (2553). Flash Cartoon Animation. กรุงเทพฯ: โปรวิชั่น.
พรพิไล เลิศวิชา. (2555). Best practices : แผนการสอนภาษาไทยประถมศึกษาตอนต้น. กรุงเทพฯ: ธารปัญญา.
ยุทธนา ลิลา. (2556). เทคโนโลยีภาพเคลื่อนไหว. ใน ภูมิ เจือศิริภักดี (บ.ก.) เอกสารการสอนชุดวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย. (น. 9-6). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ลัดดา สำรองพันธ์และวราพร เอราวรรณ์. (2566). การสังเคราะห์ปัญหาและแนวทางส่งเสริมการอ่านออกเขียนได้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(4), 585-603.
วรรณวิภา วงศ์วิไลสกุลและดนัยเลิศ ติยะรัตนาชัย. (2561). การประยุกต์ใช้แอนิเมชันสำหรับเด็ก. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 24(2), 306-319.
สุภาพ พรมทอง. (2554). ผลการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเรื่องการผันเสียงวรรณยุกต์อักษรสามหมู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้การจัดการเรียนรู้กลุ่มร่วมมือเทคนิค CO-OP CO-OP. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อุปกิตศิลปสาร, พระยา. (2548). หลักภาษาไทย : อักขรวิธี วจีวิภาค วากยสัมพันธ์ ฉันทลักษณ์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.