ผลของการใช้รูปแบบการสอนเชิงสะท้อนคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์รายวิชาการบริหารการศึกษาและการประกันคุณภาพการศึกษา ของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์
คำสำคัญ:
รูปแบบการสอนเชิงสะท้อนคิด, การจัดการเรียนรู้เชิงรุก , ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน , ความพึงพอใจของผู้เรียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาภายหลังการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบการสอนเชิงสะท้อนคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ในรายวิชาการบริหารการศึกษาและการประกันคุณภาพการศึกษา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โดยการศึกษาใช้ข้อมูลจากนักศึกษาครุศาสตร์ชั้นปีที่ 2 จำนวน 129 คน จาก 7 ห้องเรียน ซึ่งได้รับการจัดการเรียนรู้ตลอดระยะเวลา 15 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ การประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากคะแนนระหว่างเรียน การประเมินปลายภาค และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักศึกษาต่อรูปแบบการสอน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้ที่ร้อยละ 80
ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยรวมเท่ากับ 87.45 คะแนน (SD = 6.32) ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้ที่ 80 คะแนน และผลการประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาต่อรูปแบบการสอนพบว่า มีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจรวมเท่ากับ 4.53 (SD = 0.48) อยู่ในระดับมากที่สุด แสดงให้เห็นถึงประสิทธิผลของการใช้รูปแบบการสอนเชิงสะท้อนคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก โดยมีกิจกรรมเด่น ได้แก่ การสะท้อนคิด การตั้งคำถาม การอธิบายเหตุผล การเชื่อมโยงประสบการณ์ และการแลกเปลี่ยนข้อเสนอแนะ ซึ่งช่วยให้เกิดการพัฒนาด้านการเข้าใจตนเอง การควบคุมการเรียนรู้ของตน และการสร้างองค์ความรู้ใหม่ได้อย่างมีประสิทธิผล
เอกสารอ้างอิง
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2561). Active Learning: มโนทัศน์ วิธีการ และเทคนิค. กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์.
ทิพย์ภาพรรณ เอี่ยมละออ และ อินทิรา รอบรู้. (2564). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนรู้
เชิงรุก เพื่อการจัดการเรียนการสอน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 22(1),
-124.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 26). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิมใจ แสนสิงห์, สุภาภรณ์ พันนิพัฒน์ และ จิราภรณ์ วงศ์พรหม. (2562). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อชีวิตและสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ โดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 38(5), 173-186.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2562). หลักคิด: การจัดการหลักสูตรและการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2565). ยุคทองของมหาวิทยาลัย. [เว็บบล็อก]. สืบค้น 11 พฤศจิกายน 2568, https://www.klangpanya.in.th/post/ยุคทองของมหาวิทยาลัย-โดย-โดย-ศ-นพ-วิจารณ์-พานิช
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Biggs, J. (2014). Constructive alignment in university teaching. Higher Education Research & Development, 33(2), 263-271.
Black, P., & Wiliam, D. (1998). Inside the black box: Raising standards through classroom assessment.
Phi Delta Kappan, 80(2), 139-148.
Brookfield, S. D. (2017). Becoming a critically reflective teacher (2nd ed.). Jossey-Bass.
Howatson-Jones, L. (2016). Reflective practice in nursing (3rd ed.). Learning Matters.
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development (2nd ed.). Pearson Education.
Korthagen, F. (2017). Inconvenient truths about teacher learning: Towards professional development 3.0. Teachers and Teaching: Theory and Practice, 23(7), 896–910.
Nicol, D. J., & Macfarlane-Dick, D. (2006). Formative assessment and self-regulated learning: A model and seven principles of good feedback practice. Studies in Higher Education, 31(2), 199–218.
Sadler, D. R. (1989). Formative assessment and the design of instructional systems. Instructional Science, 18(2), 119-144.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
Theobald, E. J., Hill, M. J., Tran, E., Agrawal, S., Arroyo, E. N., Behling, S., & Freeman, S. (2020). Active learning narrows achievement gaps for underrepresented students in undergraduate science, technology, engineering, and math. Proceedings of the National Academy of Sciences, 117(12), 6476–6483.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.