การศึกษาสถานการณ์ การติดตามการเปลี่ยนแปลงหลังการบังคับใช้กฎหมาย และผลกระทบของร้านเหล้ารอบสถานศึกษา ในกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และภูมิภาค
คำสำคัญ:
การบังคับใช้กฎหมาย/ร้านเหล้ารอบสถานศึกษาบทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาสถานการณ์และการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของร้านเหล้ารอบสถานศึกษา ภายหลังการประกาศคำสั่ง คสช. ที่22/2558 และผลกระทบของร้านเหล้ารอบสถานศึกษา ศึกษาด้วยวิธีผสมผสาน เก็บข้อมูลด้านพฤติกรรมการไปร้านเหล้าโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างระดับอุดมศึกษาและมัธยมศึกษาจำนวน 2,500 ราย และการสัมภาษณ์กลุ่ม เก็บข้อมูลภาคสนามด้วยการสำรวจพื้นที่สถานศึกษารวม 18 สถานศึกษา สำรวจร้านเหล้ารอบสถานศึกษาจำนวน 20 ร้านและติดตามบันทึกข้อมูลจาก Fanpage ของร้านเหล้ารอบสถานศึกษาจำนวน 20 Fanpage
ผลการศึกษา พบว่า สถานศึกษาทุกแห่งมีร้านเหล้ารอบสถานศึกษาในรัศมีไม่เกิน 10 กิโลเมตร ยกเว้นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ(ประสานมิตร) สถานศึกษาที่มีความเสี่ยงสูง คือ มีร้านเหล้าจำนวนมากเกิน 10 ร้าน มีจำนวน 5 สถานศึกษา ร้านเหล้ารอบสถานศึกษากระทำการผิดกฎหมายโดยใช้ Social media เพื่อส่งเสริมการขาย กลุ่มตัวอย่างผู้เรียนระดับอุดมศึกษาและระดับมัธยมศึกษามีสถานที่ๆ ไปดื่มบ่อยที่สุด คือ ร้านเหล้าใกล้สถานศึกษา การบังคับใช้กฎหมายในด้านการควบคุมแหล่งจำหน่ายได้ผลสำเร็จในด้านจำนวนร้านเหล้าลดลงร้อยละ 20 - 50 ในหลายพื้นที่ แต่ยังคงมีร้านเหล้าในรัศมี 300 เมตรอยู่ในบางพื้นที่ คิดเป็นร้อยละ 31 ผลกระทบของร้านเหล้า พบว่า มีผลกระทบทั้งต่อสถานศึกษาในด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมรอบสถานศึกษาให้ปลอดภัย มีผลต่อชุมชนใกล้เคียงร้านเหล้าในด้านความสงบสุขของที่พักอาศัย และมีผลต่อทัศนคติของวัยเรียนในด้านการมองว่าการมีร้านเหล้ารอบสถานศึกษาเป็นสิ่งปกติของสังคมไทยและคัดค้านกฎหมายที่ควบคุมร้านเหล้ารอบสถานศึกษา
เอกสารอ้างอิง
จักรพันธ์ กิตตินรรัตน์.(2554).ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร.รายงานวิจัย,ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
เชษฐ รัชดาพรรณาธิกุล.(2552).การประเมินผลการบังคับใช้กฎหมายตามพรบ.เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ.2551 ในเขตจังหวัดกรุงเทพมหานคร.รายงานวิจัย,ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
บุณฑริกา บุญไชยแสน และคณะ. (2555).การเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การรับรู้และการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ.2551 ของนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคามและผู้จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รอบเขตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม.รายงานวิจัย,ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
ภัทรพล พลพนาธรรม. (2556).การกระจายตัวของจุดจำหน่ายเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ในกรุงเทพมหานคร.รายงานวิจัย,ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
อุบลรัตน์ นาคพันธุ์. (2557).การดื่มแอลกอฮอล์กับผลการเรียนของนักศึกษา : การวิเคราะห์ทางเศรษฐมิติ. วารสารพัฒนาการเศรษฐกิจปริทรรศน์, 8 (1).
Campbell, Hahn, Elder, et al. (2009).The effectiveness of limiting alcohol outlet density as a means of reducing excessive alcohol consumption and alcohol-related harms. American Journal of Preventive Medicine, 37,556-569
Clapp, Reed, Holmes, Lange, Voas. (2006), Drunk in public, drunk in private: the relationship between college students’ drinking environments and alcohol consumption. American Journal of Drug Alcohol Abuse, 275-285.
Foster, Trapp, Hooper, Oddy, Wood, Knuiman. (2017).Liquor landscapes: Does access to alcohol outlets influence alcohol consumption in young adults? Health & Place, 45:17-23.
Kuo, Wechsler, Greenberg, Lee. (2003). The marketing of alcohol to college students: the role of low prices and special promotions. American Journal of Preventive Medicine, 25 (3),204-11.
Kypri, Paschall, Langley, Baxter, Bourdeau. (2010).The role of drinking locations in university student drinking: Findings from a national web-based survey. Drug and Alcohol Dependence, 111 (1–2), 38-43.
McCreanor, Lyons, Griffin, Goodwin, Barnes, Hutton. (2013).Youth drinking cultures, social networking and alcohol marketing: implications for public health. Critical Public Health, 23(1).
Moreno , Whitehill.(2014).Influence of Social Media on Alcohol Use in Adolescents and Young Adults. Alcohol Research, 36(1),91-100.
Rowland, Whipp, Hemphill, Leung, Livingston, Toumbourou. (2016). The density of alcohol outlets and adolescent alcohol consumption: An Australian longitudinal analysis. Health & Place, 43-49.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Disclaimer and Copyright Notice
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงเสมอ