กระบวนการใช้กฎหมายระดับท้องถิ่น: กรณีศึกษาเทศบาลนครนนทบุรีและเทศบาลนครรังสิต

บทคัดย่อ

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจในการออกกฎหมายท้องถิ่นเพื่อใช้บังคับภายในเขตพื้นที่ของตนเอง เพื่อให้เกิดการควบคุมดูแลการประกอบกิจการในท้องถิ่นซึ่งมีความหลากหลายและมีความแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ ประกอบกับหลักที่ว่า “ไม่มีกฎหมาย ไม่มีความผิด ไม่ต้องรับโทษ” การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทของแต่ละเทศบาล อำนาจหน้าที่ของเทศบาลในการจัดการของท้องถิ่น ที่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ ปัจจัยที่ทำให้ประสบความสำเร็จ และผลงานที่ภาคภูมิใจ รวมไปถึงการออกกฎหมายของท้องถิ่น ได้แก่ เทศบัญญัติของแต่ละท้องถิ่น วิธีการศึกษา โดยดำเนินการเข้าสัมภาษณ์ผู้บริหาร และผู้ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการใช้กฎหมายท้องถิ่นของเทศบาลจำนวน 2 เทศบาล ได้แก่ สำนักการสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมเทศบาลนครนนทบุรี และกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมเทศบาลนครรังสิต

ผลการศึกษา พบว่า บริบทของแต่ละเทศบาล อำนาจหน้าที่ของเทศบาลในการจัดการของท้องถิ่นที่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ของเทศบาลนครนนทบุรี และเทศบาลนครรังสิต มีปัญหาส่วนมากที่เกิดขึ้นและได้รับการร้องเรียนมากที่สุด ได้แก่ เหตุรำคาญ  และกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ โดยทั้ง 2 เทศบาลมีขั้นตอนในการจัดการปัญหาที่คล้ายคลึงกัน โดยมีการออกเทศบัญญัติเพื่อใช้ในการบังคับใช้กฎหมายในการจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้น โดยดำเนินการตามที่พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ได้ให้อำนาจไว้ ปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เทศบาล ปัจจัยที่ทำให้ประสบความสำเร็จและผลงานที่ภาคภูมิใจ รวมไปถึงการออกกฎหมายของท้องถิ่น ได้แก่ เทศบัญญัติของแต่ละท้องถิ่น เป็นต้น