ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้และอิทธิพลจากสื่อกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การสูบบุหรี่ของเยาวชนในระดับอาชีวศึกษาพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับการรับรู้และสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยชีวสังคม ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อและปัจจัยเสริมที่มีต่อสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ รวมทั้งเปรียบเทียบอิทธิพลจากสื่อกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของเยาวชนในระดับอาชีวศึกษาพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เลือกพื้นที่ทำการวิจัยแบบเจาะจงและใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลจาก 2 ระยะ โดยระยะที่ 1 ดำเนินการใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง 378 คน เพื่อประเมินอิทธิพลของสื่อที่มีต่อความคิดเห็นของนักศึกษาในระดับอาชีวศึกษาพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในระยะที่ 2 มุ่งสำรวจเชิงลึกและยืนยันข้อมูลที่ได้จากการเก็บรวบรวมข้อมูลระยะแรกสู่การสังเคราะห์ความแตกต่างและเชื่อมโยงการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจำนวน 298 คน

            ผลการศึกษา พบว่าการรับรู้อิทธิพลจากกระบวนการสื่อสารเกี่ยวกับการรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของเยาวชนในระดับอาชีวศึกษาพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (xˉ= 3.43) โดยการรับรู้อิทธิพลจากสื่อในรูปแบบสติกเกอร์มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด (xˉ= 3.44) รองลงมาคือสปอตเสียงตามสาย (xˉ= 3.43) และป้ายพลาสติกมี (xˉ= 3.42) ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างการรับรู้ ปัจจัยชีวสังคม ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อและปัจจัยเสริมที่แตกต่างกัน มีผลต่อการรับรู้จากสื่อที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญ ในขณะที่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของเยาวชน พบว่าการได้รับสื่อเกี่ยวกับการรณรงค์ไม่สูบบุหรี่จากสติกเกอร์ ป้ายพลาสติกและสปอตเสียงตามสาย ส่งผลให้เยาวชนกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้สูบบุหรี่เลิกสูบบุหรี่จำนวน 16 คน คิดเป็นร้อยละ 5.37 ซึ่งสะท้อนได้ว่าสถาบันการศึกษาระดับอาชีวศึกษาในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ควรสร้างช่องทางในการเผยแพร่หรือประชาสัมพันธ์ที่หลากหลายและน่าสนใจมากขึ้น การให้ความสำคัญกับสภาพแวดล้อม ร้านค้าที่จำหน่ายบุหรี่ให้เข้ามามีส่วนร่วมรับผิดชอบกับการดำเนินการตามมาตรการควบคุมการสูบบุหรี่โดยรอบสถานศึกษา การขอความร่วมมือ รวมทั้งการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ พ.ศ. 2560 อย่างเคร่งครัด