ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรง ในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ของผู้ปฏิบัติงานในกลุ่มพนักงานสอบสวน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ในกลุ่มพนักงานสอบสวน กลุ่มตัวอย่างคือ พนักงานสอบสวนในเขตกรุงเทพมหานครจำนวน 258 คน สุ่มตัวอย่างแบบง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการตอบแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ใช้สถิติไคสแควร์และสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน

         ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาในการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ.2550 ในกลุ่มพนักงานสอบสวน อยู่ในเกณฑ์มีปัญหามากร้อยละ 76.74  พนักงานสอบสวนมีความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 62.8 มีเจตคติไม่เห็นด้วยกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ร้อยละ 82.56 คุณลักษณะทั่วไป ด้านเพศ และการอบรมความรู้มีความสัมพันธ์กับปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว ด้านสถานภาพสมรสไม่มีความสัมพันธ์กับปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว ความรู้ของพนักงานสอบสวนมีความสัมพันธ์เชิงลบกับปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550    และมีขนาดของความสัมพันธ์ในระดับต่ำ ( r = -0.278 p-value<0.05 ) เจตคติต่อพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ของพนักงานสอบสวนมีความสัมพันธ์เชิงลบกับปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 และมีขนาดของความสัมพันธ์ในระดับสูง    ( r = -0.723  p-value < 0.01 )

       จากผลการวิจัยนี้เสนอแนะให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรปรับปรุงหลักเกณฑ์วิธีการ กำหนดบทบาทหน้าที่ของแต่ละฝ่ายให้ชัดเจนเป็นรูปธรรมสามารถนำไปสู่การปฏิบัติได้อย่างแท้จริง และควรสร้างเจตคติที่ดีให้แก่พนักงานสอบสวนควบคู่ไปกับการอบรม พนักงานสอบสวนต้องผ่านการอบรมเพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในการดำเนินคดีเกี่ยวกับความผิดฐานความรุนแรงในครอบครัวอย่างมีระบบ บุคลากรต้องเพียงพอและควรจัดบุคลากรเพศหญิงให้ปฏิบัติงานด้านนี้โดยเฉพาะ