ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข: วิเคราะห์ข้อดีหรือข้อเสีย

ผู้แต่ง

  • แสวง บุญเฉลิมวิภาส

คำสำคัญ:

ระบบไกล่เกลี่ย ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ ผู้เขียนมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงถึงข้อดีข้อเสีย หากประเทศไทยมีพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข  ตามหลักการของร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข หากพิจารณาให้ถ่องแท้จะพบว่า เป็นกฎหมายที่มีหลักการที่ดีคือ ถ้ามีความเสียหายเกิดขึ้น แม้จะเกิดจากความประมาท ก็ไม่จำเป็นจะต้องไปสู้คดีกันในชั้นศาล ซึ่งเมื่อมีการเยียวยาช่วยเหลือกันแล้ว ก็ควรยุติเรื่องได้แล้วบนพื้นฐานของความเห็นใจซึ่งกันและกัน การมีกฎหมายฉบับนี้ทำให้องค์กรทางสุขภาพจะมาใช้ระบบไกล่เกลี่ยเข้ามาแทนที่การต่อสู้คดีกันในชั้นศาล แต่หากยังนำเรื่องมาฟ้องเป็นคดีอาญาอีก ก็ให้ศาลใช้ดุลพินิจที่จะลดโทษหรือยกเว้นโทษให้กับบุคลากรทางสาธารณสุขได้ สำหรับสถานพยาบาลเอกชนที่ไม่เห็นด้วยกับหลักกฎหมายฉบับนี้ กฎหมายก็ไม่บังคับให้ต้องเข้ามาร่วม เพราะจะทำให้เกิดการคัดค้านทั้งหมด กฎหมายฉบับนี้ควรใช้กับกลุ่มข้าราชการ ประกันสังคม และโครงการหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า  ส่วนหน่วยงานภาคเอกชนควรบัญญัติให้เป็นเรื่องของความสมัครใจ

เอกสารอ้างอิง

วิฑูรย์ อึ้งประพันธ์ และคณะ, (2544) รายงานวิจัย “การศึกษาปัญหาการฟ้องร้องเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพเวชกรรมในประเทศไทย”. นนทบุรี: สำนักงานเลขาธิการ แพทยสภา, 2544.

ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ. (ฉบับที่คณะกรรมการกฤษฎีกา)

แสวง บุญเฉลิมวิภาส, (2554). “ปัญหาการฟ้องร้องทางการแพทย์และแนวทางแก้ไข”,จุลสาร สมาคมนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 8, 3 (พ.ค.-มิ.ย. 2554): 47-58.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2015-01-21

รูปแบบการอ้างอิง

บุญเฉลิมวิภาส แ. (2015). ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข: วิเคราะห์ข้อดีหรือข้อเสีย. วารสารนโยบายสุขภาพ กฎหมาย และการบริหาร, 1(1), 49–59. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/journal_law/article/view/161769

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ / มุมมอง