ระบบการชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขโดยไม่พิสูจน์ความผิด
บทคัดย่อ
บทความนี้ ผู้เขียนมีจุดมุ่งหมายเพื่อทบทวนหลักการและแนวทางการชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข โดยไม่ต้องพิสูจน์ความผิดทั้งของไทยและต่างประเทศ ซึ่งพบว่าแนวทางดังกล่าวนี้ได้เอื้อประโยชน์ให้ทั้งประชาชนผู้ที่ได้รับความเสียหายให้ได้รับการช่วยเหลือเยียวยาด้วยเงินช่วยเหลือเบื้องต้น และยังเป็นการเอื้อประโยชน์ต่อผู้ให้บริการทางสาธารณสุขอีกด้วย กล่าวคือ เมื่อผู้เสียหายได้รับเงินช่วยเหลือเบื้องต้น และพอใจการช่วยเหลือเยียวยาแล้ว ก็อาจไม่ต้องการดำเนินการฟ้องร้องทางแพ่งเพื่อขอรับค่าเสียหายอีก ซึ่งทำให้โอกาสการฟ้องร้องทางแพ่งลดลง อีกทั้งการชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขสามารถนำเงินช่วยเหลือเบื้องต้นหรือเงินชดเชยจากกองทุนสร้างเสริมความสัมพันธ์ที่ดีในระบบสาธารณสุขไปจ่ายเพื่อเยียวยาให้แทนผู้ถูกฟ้องคดีได้ หากมีการฟ้องร้องทางแพ่งเกิดขึ้น อย่างไรก็ดี ระบบชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขจะเกิดขึ้นได้ต้องเกิดจากการเห็นด้วยของทุกฝ่าย และทุกฝ่ายสนับสนุนให้เกิดพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข
เอกสารอ้างอิง
โครงการความร่วมมือด้านสุขภาพรัฐบาลไทย-สหภาพยุโรป (2550). ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ. .... เอกสารเพื่อทำความเข้าใจและใช้ประกอบการร่วมแสดงความคิดเห็น.
ลือชัย ศรีเงินยวง, นฤพงศ์ ภักดี, จิราพร ชมศรี, จเร วิชาไทย (2553 ตุลาคม) ประสบการณ์ต่างแดน: ระบบชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.), กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วันดีคืนดี
มาโรจน์ ขจรไพศาล, (2555) การฟ้องคดีความเสียหายจากบริการทางการแพทย์ของฝรั่งเศส. วารสารกระบวนการยุติธรรม ปีที่ 5 พฤษภาคม – สิงหาคม.
วิชัย โชควิวัฒน (2553). ความเท็จและความจริงเกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข, สิงหาคม.
วีรวัฒน์ จันทโชติ (2558) การชดเชยความเสียหายโดยไม่พิสูจน์ความผิดในการให้บริการทางการแพทย์ในญี่ปุ่น: เอกสารประกอบการสัมมนาทางวิชาการ “การชดเชยความเสียหายโดยไม่พิสูจน์ความผิดในการให้บริการทางสาธารณสุข” ศูนย์กฎหมายสุขภาพและจริยศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รัตนสิทธิ์ ทิพย์วงศ์ ศุภสิทธิ์ พรรณารุโณทัย ธนเสฎฐ์ กุลจิรมากันต์ (2550). ศูนย์วิจัยและติดตามความเป็นธรรมทางสุขภาพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. กลไกการชดเชยความเสียหายจากบริการสุขภาพ“Mechanism of Compensation for Medical Adverse Events in Thailand” รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ลันตา อุตมะโภคิน (2554). ระบบชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขโดยไม่ต้องพิสูจน์ความรับผิด : การปฏิรูประบบบริการสาธารณสุขของไทย จุลนิติ พ.ค. - มิ.ย.
สำนักหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ การยื่นคำร้องขอรับเงินช่วยเหลือเบื้องต้น (มาตรา 41)
http://www.nhso.go.th/FrontEnd/page-forpeople_privilege.aspx
สำนักหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (2557) คณะกรรมการมาตรา 41 http://www.nhso.go.th/frontend/NewsInformationDetail.aspx?newsid=MTE4MA==
Carl Espersson The Swedish Patient Injury Act, http://commongood.org/assets/attachments/Carl_Espersson_USA.pdf
Issrael Deconess (2000). Medical Center, Boston Usa and Quality Royal North Shore Hospita, Australia.
Marie Bismark and Ron Peterson (2006). No – fault Compensation In New Zeland : Harmonizing Injury Compensation, Provider Accountability, And Patient Safety, Health Affairs, 25, no. 1.
Henry Johansson The Swedish System for compensation of patient injuries, Upsala Journal of Medical Science, May 2010, 115 (2).
Horwitz J and T A Brennan (1995). No – fault compensation for medical injury : a case study, Health Affairs, 14, no. 4.
Report of the expert group on financial and other countries (2003). The Scottish Government. http://www.scotland.gov.uk/Publications/2003/03/16844/20533.
Taiwan, Pacific Rim Law & Policy Journal Association, Vol.16 : No.3, หน้า 805 - 834
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Disclaimer and Copyright Notice
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงเสมอ