เจ้าหน้าที่รัฐละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ หรือปฏิบัติหน้าที่ล่าช้าเกินสมควรในฟ้องเหตุรำคาญและกิจการอันตราย

บทคัดย่อ

คดีนี้ผู้ฟ้องคดีทั้งหกอุทธรณ์ต่อศาลสูงสุดว่า กิจการนึ่งปลาทูในบ้านเลขที่ 313 และ 314 นี้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญในเรื่องกลิ่นและเสียงแก่ผู้ฟ้องคดีทั้งหกอย่างต่อเนื่อง ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 เป็นเทศบาลตำบล ละเลยต่อหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 และฝ่าฝืนประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ 5/2538 เรื่องกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ข้อเท็จจริงปรากฏต่อมาว่าผู้ประกอบการนึ่งปลาทูได้ย้ายสถานประกอบกิจการไปยังพื้นที่อื่น จึงถือได้ว่าไม่ปรากฏเหตุเดือดร้อนรำคาญอันจะทำให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 จะต้องดำเนินการแก้ไขอีกต่อไป  ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 เป็นเจ้าหน้าที่ในสังกัดกระทรวงมหาดไทยมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 นั้น ข้อเท็จจริงปรากฎว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 จึงได้มีหนังสือ ไปยังผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ให้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงและประสานหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่และให้รายงานผลการตรวจสอบให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ทราบ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 เห็นว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ได้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงและแก้ไขปัญหาเบื้องต้นแล้ว กรณีจึงถือได้ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ได้ปฏิบัติหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดในการควบคุมดูแลผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 จึงไม่ได้ละเลยต่อหน้าที่ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3  เจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 กิจการนึ่งปลาทูอยู่ในข่ายถูกโอนภารกิจให้เทศบาล และไม่ปรากฏพยานหลักฐานใดในคดีว่าผู้ฟ้องคดีทั้งหก ได้มีหนังสือร้องเรียนเกี่ยวกับเหตุเดือดร้อนรำคาญเรื่องกลิ่นและเสียงไปยังผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 โดยตรง

กรณีจึงยังถือไม่ได้ว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร