การคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ต : ศึกษาเปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายในประเทศไทย อังกฤษ และสาธารณรัฐเกาหลี

บทคัดย่อ

 การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการคุกคามทางเพศในฐานะปัญหาสังคมจากมุมมองทางสังคมศาสตร์ รวมไปถึงลักษณะของอินเทอร์เน็ตที่ทำให้การคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ตมีความเฉพาะตัว นอกจากนี้ยังพยายามที่จะศึกษาผลกระทบที่เป็นภัยอันเกิดจากการคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ตที่มีต่อสภาพร่างกายและจิตใจของผู้ตกเป็นเหยื่อด้วย และในประการสุดท้ายซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุด การวิจัยนี้มุ่งที่จะทำการวิเคราะห์และเปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายในปัจจุบันของประเทศไทย ประเทศอังกฤษ และสาธารณรัฐเกาหลีที่อาจจะนำมาใช้บังคับกับการคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ตได้ โดยการศึกษานี้จะใช้วิธีการวิจัยเอกสารเป็นหลัก  ในส่วนขอบเขตของการศึกษานั้นการวิจัยนี้มุ่งไปที่การการคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ตที่เกิดขึ้นในระหว่างเพศชายกับเพศหญิงที่เป็นผู้ใหญ่ในบริบททั่วไปที่นอกเหนือจากสถานที่ทำงาน นอกจากนี้ในส่วนของการวิเคราะห์กฎหมายนั้นการวิจัยนี้เจาะจงไปที่องค์ประกอบของการกระทำผิดในแต่ละฐานความผิดเป็นหลัก ไม่รวมการวิเคราะห์อัตราโทษไว้แต่อย่างใด

            ผลการวิจัยพบว่าการคุกคามทางเพศที่เกิดขึ้นระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงนั้น โดยพื้นฐานแล้วเกิดจากความไม่เท่าเทียมและเสมอภาคกันระหว่างเพศในระดับโครงสร้างของสังคม โดยเหยื่อส่วนใหญ่มักเป็นผู้หญิง การคุกคามทางเพศส่งผลกระทบต่อสุขภาพของเหยื่อในหลายลักษณะตั้งแต่ ความทุกข์ระทมใจ ความกังวล ความหวาดกลัว การนอนไม่หลับ ความเหนื่อยล้า ไม่อยากอาหาร การบริโภคอาหารมากเกินไป จนไปถึงการพึ่งพาแอลกอฮอล์ นอกจากนี้ลักษณะเฉพาะของอินเทอร์เน็ตบางอย่างทำให้การคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ตสามารถเกิดขึ้นกับใครก็ได้ ทุกที่ ทุกเวลา และเป็นการยากที่จะระบุอย่างแน่ชัดได้ว่าผู้คุกคามทางเพศ มาตรการทางกฎหมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายอาญาถือเป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สามารถนำมาใช้ลงโทษแก่ผู้คุกคามทางเพศและเป็นการป้องปรามไม่ให้เกิดการคุกคามทางเพศเพิ่มขึ้น ซึ่งในประเทศไทย ประเทศอังกฤษและสาธารณรัฐเกาหลีต่างมีกฎหมายที่สามารถนำมาปรับใช้กับการคุกคามทางเพศบนอินเทอร์เน็ตได้พอสมควร ถึงกระนั้นก็ตามอย่างไรก็ตามเนื่องการปัญหาการคุกคามทางเพศเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างของสังคม มาตรการทางสังคมอื่นๆ เช่น การศึกษา และการส่งเสริมความเท่าเทียมกันทางเพศควรถูกนำมาใช้เป็นมาตรการหลักในการแก้ไขปัญหาโดยมีมาตรการทางกฎหมายเป็นมาตรการเสริม