ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาสมุนไพรในการดูแลสุขภาพตนเองของบุคลากรทางการแพทย์โรงพยาบาลแม่จัน จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนาแบบตัดขวาง เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาสมุนไพรในการดูแลสุขภาพตนเองของบุคลากรโรงพยาบาลแม่จัน กลุ่มตัวอย่าง 220 คน เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลสถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติไคสแควร์

            ผลการศึกษาพบกลุ่มตัวอย่างเพศหญิง (76.4%) อายุต่ำกว่า 40 ปี (69.1%) ไม่มีโรคประจำตัว(82.7%) ไม่มีประวัติการแพ้ยา (92.3%) มีสถานภาพสมรส(52.3%) จบการศึกษาระดับอุดมศึกษา (59.5%) มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนน้อยกว่า 15,000 บาท (58.6%) มีประสบการณ์การทำงานมากกว่า 10 ปี (55.0%) มีสถานภาพเป็นลูกจ้าง (70.0%) อยู่สายงานวิชาชีพ (66.8%) มีการใช้สมุนไพรดูแลสุขภาพตนเอง (51.4%) ใช้ยาสมุนไพรรูปแบบรับประทาน (84.1%) มีความรู้และทัศนคติการรับรู้ประโยชน์ต่อการใช้ยาสมุนไพรปานกลาง (67.3 และ 73.6%) มีพฤติกรรมการใช้ยาสมุนไพรต่ำ (77.3%) การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่า เพศ รายได้ ประเภทการจ้าง

ตำแหน่งงาน ประวัติการรักษาโรค และรูปแบบการใช้ยาสมุนไพร มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมในการใช้ยาสมุนไพร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ p-value≤0.05 ส่วนอายุ โรคประจำตัว ประวัติการแพ้ยา สถานภาพ การศึกษา ประสบการณ์การทำงาน ประวัติการใช้ยาสมุนไพร ความรู้การใช้ยาสมุนไพร ทัศนคติและการรับรู้ประโยชน์ต่อการใช้ยาสมุนไพรไม่มีความสัมพันธ์

            สรุป กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการใช้ยาสมุนไพรในการดูแลสุขภาพตนเองต่ำ เกิดจากมีความรู้และทัศนคติการรับรู้ประโยชน์ของการใช้ยาสมุนไพรในระดับต่ำ ดังนั้นจึงควรเริ่มจากการให้ความรู้เรื่องสมุนไพรในการดูแลสุขภาพ เพื่อสร้างทัศนคติการรับประรู้ประโยชน์การใช้สมุนไพรดูแลสุขภาพตนเองเพื่อเป็นพื้นฐานในการดูแลสุขภาพด้วยยาสมุนไพร