ความรู้ และทัศนคติที่มีต่อกัญชาทางการแพทย์ของประชาชนตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

ผู้แต่ง

  • พัสกร องอาจ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • รัชฎาภรณ์ อึ้งเจริญ
  • สุนทรี โอรัตนสถาพร

คำสำคัญ:

ทัศนคติ, ความรู้, กัญชาทางการแพทย์

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบภาคตัดขวาง (Cross sectional research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติที่มีต่อกัญชาทางการแพทย์ของประชาชนตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 410 คน สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ไคแสควร์ และสหสัมพันธ์เพียร์สัน

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีทัศนคติที่ดีมากที่สุดคือกัญชาทางการแพทย์มีประโยชน์ทางการแพทย์ทางเลือกและแพทย์แผนไทย ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.73 รองลงมาคือ กัญชาทางการแพทย์มีสรรพคุณทางยาในการรักษาโรค ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.69 ระดับทัศนคติที่น้อยที่สุดคือ การประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการใช้กัญชาทางการแพทย์เพียงพอแล้ว ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.78 ส่วนผลการวิเคราะห์ด้านความสัมพันธ์พบว่าปัจจัยส่วนบุคคลไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติที่มีต่อกัญชาทางการแพทย์ แต่พบว่าความรู้มีความสัมพันธ์ทางบวกกับทัศนคติที่มีต่อกัญชาทางการแพทย์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r=0.388, p-value < 0.001 ) ทั้งนี้ควรให้ความรู้กับประชาชนด้านสมุนไพรกัญชาและกัญชาทางการแพทย์ให้มากขึ้นและให้ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันไม่ให้มีการใช้สมุนไพรกัญชาแบบผิดกฎหมาย

เอกสารอ้างอิง

จิรภา สันประเทียบ. (2562). ทัศนคติของประชาชนที่มีผลต่อการใช้พืชเศรษฐกิจ “กัญชา” ในการรักษาโรคมะเร็ง ในเขตพื้นที่จังหวัดสระแก้ว. บริหารธุรกิจ. Retrieved from http://www.ba-abstract.ru.ac.th/index.php/abstractData/viewIndex/425.ru

จุฬาพัฒน์ ช่างเกตุ. (2562). กฎหมายเกี่ยวกับกัญชา. Retrieved from https://wwwparliament.go.th/ewtadmin/ewt/elaw=2247

ประจวบ แหลมสัก. (2563). ปัจจัยทำนายความตั้งใจการใช้กัญชาในกระบวนการรักษาความเจ็บป่วยของนิสิต สาขาวิชาอนามัยชุมชน. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุข และการศึกษา, 21(1), 91-104.

วีรยา ถาอุปชิต, & นุศราพร เกษสมบูรณ์. (2017). การใช้กัญชาทางการแพทย์. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน, 13(ฉบับพิเศษ), 228-240.

สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2562). คู่มือแนวทางการพัฒนาระบบบริการสุขภาพ (Service Plan) สาขาการใช้กัญชาทางการแพทย์ (Vol. 1): กองบริหารการสาธารณสุข.

สำนักสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). จำนวนประชากรและบ้าน จำแนกเป็นรายอำเภอ และรายตำบล จังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2553. Retrieved from http://service.nso.go.th/nso/nsopublish/districtList/S010107/th/63.htm

สุกิจ ไขยชมภู, พูนสุข ช่วยทอง, ราสิริริ์ วสีรสิว์, & สุนันท์ ศลโกสุม. (2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้สมุนไพรรักษาโรคของประชาชนในเขต 11 กระทรวงสาธารณสุข. วารสารเกื้อการุณย์, 19(2), 60-74.

อนันต์ชัย อัศวเมฆิน. (2562). นโยบายสาธารณะในการใช้สารสกัดกัญชาเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์. Retrieved from https://www.hfocus.org/content/2019/09/17729

Lawrence W. Green, Marchall W. Kreuter, Sigrid Deeds, & Kay Partridge. (1991). Health education planning: A diagnostic approach. Toronto: Mayfield publishing company.

Robert V. Krejcie, & Daryle W. Morgan. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30, 607-610.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-01-23

รูปแบบการอ้างอิง

องอาจ พ. ., อึ้งเจริญ ร. ., & โอรัตนสถาพร ส. . (2021). ความรู้ และทัศนคติที่มีต่อกัญชาทางการแพทย์ของประชาชนตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข, 7(1), 69–86. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/journal_law/article/view/248323

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ