ผลของการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อทักษะชีวิตในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของวัยรุ่นตอนต้น จังหวัดเพชรบุรี

บทคัดย่อ

   การวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อทักษะชีวิตในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของวัยรุ่นตอนต้น จังหวัดเพชรบุรี กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-6 จำนวน 70 คน ประกอบด้วย กลุ่มทดลองเป็นนักเรียนจากโรงเรียนตาลกง จำนวน 35 คน ได้รับโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมต่อการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ จำนวน 3 ครั้ง และกลุ่มเปรียบเทียบเป็นนักเรียนจากโรงเรียนท่ายางประชาสรรค์ จำนวน 35 คน ได้รับการเรียนการสอนตามปกติ เก็บข้อมูลระหว่าง พฤศจิกายน พ.ศ.2563 ถึง กุมภาพันธ์ พ.ศ.2564 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Chi-square test, Wilcoxon signed-rank test, และ Mann-Whitney U test

            ผลการศึกษา การเปรียบเทียบภายในกลุ่มภายหลังการทดลองพบว่า กลุ่มทดลองมีความรู้ฯ เจตคติฯ ความคาดหวังในผลดีฯ และทักษะชีวิตในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) และการรับรู้ความสามารถของตนเองฯ สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.001) เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า กลุ่มทดลองมีความรู้ฯ เจตคติฯ การรับรู้ความสามารถของตนเองฯ และความคาดหวังในผลดีฯ สูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) และมีทักษะชีวิตในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ สูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.001)

            แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมที่มีการประยุกต์ใช้แนวคิดทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองส่งผลต่อทักษะชีวิตในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของวัยรุ่นตอนต้น ดังนั้นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรนำไปประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนในโรงเรียนหรือจัดอบรมเพื่อพัฒนาทักษะพฤติกรรมต่อการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในวัยรุ่นต่อไป