ปัญหาการโฆษณาและการสื่อสารการตลาด กับการบังคับใช้กฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
คำสำคัญ:
การโฆษณาและการสื่อสารการตลาด, การบังคับใช้กฎหมาย, กฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บทคัดย่อ
พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 ได้บังคับใช้มานานกว่า 10 ปีแล้ว จึงถึงเวลาที่จะต้องมีการปรับปรุง เพื่อให้มีความทันสมัยเหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน จากการทบทวนงานวรรณกรรมการศึกษาเกี่ยวกับปัญหาการโฆษณาและการสื่อสารการตลาดกับการบังคับใช้กฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นี้ พบว่า ควรปรับแก้ไขกฎหมายใหม่ ดังนี้ 1. การกำหนดห้ามโฆษณาโดยสิ้นเชิงหรือในทุกรูปแบบตลอด 24 ชั่วโมงในกฎหมายแม่บท 2. บัญญัติเพิ่มห้ามสื่อสารการตลาดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนสื่อทางอินเตอร์เน็ตที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเยาวชนอย่างเด็ดขาด 3. ให้ปรับปรุงแก้ไขมาตรา 32 วรรค 3 โดยบัญญัติให้ครอบคลุมช่องว่างของการโฆษณา ที่มีแหล่งที่มาจากต่างประเทศมาพิจารณาประกอบด้วย เพื่ออุดช่องว่างที่ผู้ประกอบธุรกิจอาศัยทำการโฆษณาที่ฝ่าฝืนเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 4. เสนอให้มีการปรับปรุงแก้ไขมาตรา 43 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 โดยให้แบ่งโทษระหว่างบุคคลธรรมดากับผู้ประกอบธุรกิจแยกออกจากกัน โดยอัตราโทษปรับของผู้ประกอบการให้สูงกว่าเดิมและเพิ่มมาตรการในการลงโทษโดยการพักใบอนุญาตผู้ประกอบธุรกิจที่ทำการโฆษณาฝ่าฝืนกฎหมาย
เอกสารอ้างอิง
ณัฐวิภา สินสุวรรณ. (2556). กลยุทธ์สื่อสารการตลาดบนสื่อออนไลน์ของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสังคมไทย. ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
นิพนธ์ ชินานนท์เวช. (2561, พฤศจิกายน) บทบาทภาครัฐในการควบคุมเรื่องดื่มแอลกอฮอล์ สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ งานประชุมวิชาการสุราระดับชาติ ครั้งที่ 10 วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 ณ เซ็นจูรี่ พาร์ค ประตูน้ำ
นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์ และ ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ (2558). การห้ามโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างสิ้นเชิง. รายงานวิจัย ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส)/สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส)
นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์ และ ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ (2564) ผลของข้อตกลงทางการค้าระหว่างประเทศต่อการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อช่วยในการตัดสินใจภาครัฐ. ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา 2564 หน้า 162 -164
นิษฐา หรุ่นเกษม. (2556) กลยุทธการสื่อสารการตลาดของกลุ่มอุตสาหกรรมธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์. ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
ปิยรัตน์ ปั้นลี้. (2555). เครือข่ายสังคมออนไลน์: ผลกระทบของการสร้างแบรนด์ของอุตสาหกรรมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีต่อการอยากลองดื่มของวัยรุ่น. ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
พงศ์ธร ชาติพิทักษ์. (2562) ‘ระบบเฝ้าระวังการละเมิดกฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์’ ใน ข้อเท็จจริงและตัวเลขเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย พ.ศ. 2559-2561. สาวิตรี อัษณางค์กรชัย บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992)
ศรีรัช ลอยสมุทร (2558). การศึกษาผลกระทบที่เกิดจากปรากฏการณ์ลานเบียร์และกลยุทธ์ประเภทดื่มไม่อั้น (beer buffet) ของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์. รายงานการวิจัย : ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ศรีรัช ลอยสมุทร. (2561) เหลียวหน้า แลหลัง เกาะกระแส ตีแผ่ทุกประเด็น : เจาะลึกกลยุทธ์ธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในรอบ 3 ปีที่ผ่านมา รายงานการวิจัย : ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) หน้า 6.
ศรีรัช ลอยสมุทร. (2563) การศึกษาเปรียบเทียบผลของการรณรงค์งดเหล้าในงานเทศกาลงานบุญประเพณี: สงกรานต์ ปีใหม่ ลอยกระทง งานแข่งเรือ บุญบั้งไฟ และกลยุทธ์การตลาดของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในเทศกาลดังกล่าว. รายงานการวิจัย : ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (2564) โฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์: ผลการศึกษาระยะยาว เอกสาร infographic https://www.facebook.com/cas.org.th/photos/a.799327503463416/4346617672067697/
สมชาย ปลุกใจราษฎร์. (2556, มิถุนายน) มาตรการทางกฎหมายในการเพิ่มประสิทธิภาพ ในการควบคุมโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ 2551 วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิตกลุ่มสาขาวิชากฎหมายมหาชน คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
สมสมร ชิตตระการ (2562) ‘การรับรู้ ความคิดเห็น และทัศนคติของประชาชนไทยต่อโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551’ ใน ข้อเท็จจริงและตัวเลขเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย พ.ศ. 2559-2561
อรทัย วลีวงศ์. (2562) ‘ผลกระทบจากดื่มสุราของผู้อื่น’ ใน ข้อเท็จจริงและตัวเลขเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย พ.ศ. 2559-2561. สาวิตรี อัษณางค์กรชัย บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992);
อดิศร เข็มทิศ. (2560) มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ผ่านสื่ออินเทอร์เน็ต วิทยานิพนธ์หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Disclaimer and Copyright Notice
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงเสมอ