ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักศึกษา: มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
คำสำคัญ:
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ / นักศึกษา / ปัจจัยที่มีผลต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ วัตถุประสงค์เพื่อวัดระดับการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ต่อการปฏิบัติตามกฎหมาย ทัศนคติ ค่านิยม และความรู้ต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 283 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามที่ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.907 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติก
ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างดื่มแอลกอฮอล์ในระดับดื่มบ้างเป็นบางโอกาสร้อยละ 72.34 ระดับการรับรู้ต่อการปฏิบัติตามกฎหมายอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ย 4.35 ทัศนคติต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อยู่ระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ย 3.23 ค่านิยมต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ย 2.98 และความรู้ต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ย 3.15 และพบว่าการรับรู้ต่อการปฏิบัติตามกฎหมายมีอิทธิพลต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือหากมีการรับรู้ต่อการปฏิบัติตามกฎหมายมีโอกาสที่จะไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็น 1.2 เท่า
ผลการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะให้เป็นข้อพิจารณาต่อการแก้ไขข้อกฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในประเด็นการเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่จะสามารถเข้าถึงได้ตลอดเวลาเพราะจะทำให้เข้าถึงได้ง่าย และสถาบันการศึกษาควรมีการจัดส่งเสริมการรับรู้ข้อกฎหมายให้เกิดความเข้าใจเพื่อลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
เอกสารอ้างอิง
กษิดิส ขันนิรัตต์. (2549). พฤติกรรมการดื่มสุราของเยาวชนไทยในตำบลกุดสระ อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กัณต์กนิษฐ์ ผลแจ้ง. (2556). ปัจจัยที่มีอิทธิต่อการดื่มแอลกอฮอล์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในเขต กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยศรีประทุม.
ขนิษฐา พรมกระโทก. (2562). การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของวัยรุ่นชุมชนเขตชานเมืองจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคอีสานของประเทศไทย. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 38 (3), 22 – 31.
จินตนา วงศ์วาน. (2548). ความชุกและพฤติกรรมการดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดกรมสามัญศึกษาอำเมือง จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาโภชนาการชุมชน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย. (2553). จิตวิทยาสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ และ นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์. (2563). ผลของข้อตกลงทางการค้าระหว่างประเทศต่อการ บริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อช่วยในการตัดสินใจภาครัฐ (รายงานวิจัย). คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ชญานิน เทพาคำ. (2554). ปัญหาการบังคับใช้มาตรการจัดเก็บภาษีสรรพสามิต กรณีศึกษาเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ประเภทสุราแช่ชนิดเบียร์. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการยุติธรรม สำนักงานศาลยุติธรรม.
เชษฐ รัชดาพรรณาธิกุล และชุษณะ. (2553). การประเมินการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขและศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
ณัฐกาล ลายนอก. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการยับยั้งการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตามกฎหมายและระเบียบฯ โรงเรียนจ่าอากาศของนักเรียนจ่าอากาศ ปีการศึกษา 2558. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (สาธารณสุขศาสตร์) มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทักษพล ธรรมรังสี (บรรณาธิการ). (2556). สถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และผลกระทบในประเทศไทย ปี 2556. ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศกระทรวงสาธารณสุข.
เทพไทย โชติชัย และ สรายุ มันตาพันธ์. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดื่ม เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น 6 (ตุลาคม-ธันวาคม 2562).
ธีระวุธ ธรรมกุล, นิตยา เพ็ญศิรินภา, ทองทิพย์ สละวงษ์ลักษณ์, ทิพยรัตน์ ธรรมกุล, และนิยม ไกรปุย. (2561). สถานการณ์การจำหน่ายและการเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในเขตโซนนิ่งรอบสถานศึกษา (รายงานวิจัย). โครงการวิจัยสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, กรุงเทพฯ.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักส์.ประณต เค้าฉิมและดวงเดือน แซ่ตั้ง. (2551). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ของนิสิตมหาวิทยาลัย: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง. มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
ปิยะ ทองบาง. (2550). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของนักศึกษาอาชีวศึกษา ในเขตอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาจิตวิทยาชุมชน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พรพิมล วรวุฒิพุทธพงศ์ และสงคาร เชาวน์ศิลป์. (2551). ปัจจัยด้านจิตสังคมในการพยากรณ์พฤติกรรมหลีกเลี่ยงการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่: ภาควิชาจิตวิทยา, คณะมนุษยศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ภูษณิศา บริหาร. (2549). พฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของกลุ่มวัยรุ่นหญิง: กรณีศึกษา. การค้นคว้าแบบอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนวบัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
รัตติยา บัวสอน และ เชษฐ รัชดาพรรณธิกุล. (2553). พฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยระดับปริญญาตรีในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (วิทยาการเสพติด).สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน, มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา. (2556). สถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และผลกระทบในประเทศไทย ปี 2556. นนทบุรี: เดอะกราฟิโก ซีสเต็มส์.
ศูนย์วิจัยเพื่อการพัฒนาสังคมและธุรกิจ. (2564). การสำรวจการรับรู้พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 และร่างพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ฉบับใหม่: กรณีศึกษาประชาชนไทยอายุ 18 ปีขึ้นไปใน 15 จังหวัด (ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: พัฒนศึกษา.
สาวิตรี อัษณางค์กรชัย (บรรณาธิการ). (2562). รายงานสถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รายจังหวัด พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992).
สาวิตรี อัษณางค์กรชัย (บรรณาธิการ). (2562). ข้อเท็จ จริงและตัวเลข: เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย พ.ศ.2559-2561. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992).
สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยาสูบ. (2551). พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสังเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์. (2564). รับฟังความคิดเห็นต่อกฎหมาย “ร่างพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ฉบับที่..) พ.ศ. ....”. [ระบบออนไลน์] แหล่งที่มา http:www.alcoholact.ddc.moph.go.th/act/
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2554). การสำรวจพฤติกรรมการสูบบุหรี่และการดื่มสุราของประชากร. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติและสังคม.
สุทธิชัย ปัญญโรจน์. สำนักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์. (2555). วัยรุ่นกับการดื่มเหล้า เบียร์. [ระบบออนไลน์] แหล่งที่มาhttp://www.thaiantialcohol.com/newsletters/view/965
สุรเมศวร์ ฮาซิม, รัตนา เลิศสุวรรณศรี และ รมิดา ศรีเหรา. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักเรียนชั้นมัธยมปลาย จังหวัดปทุมธานี. Thai Journal of Science and Technology 6 (มกราคม-เมษายน 2560).
อนงค์ ดิษฐ์สังข์. (2550). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนมัธยมประชานิเวศน์ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาสุขศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Emery, E.M., McDermott, R. J., Holcomb, D. R., & Marty, P. J. (1993). The relationship between youth substance use and area-specific self-esteem. Journal of School Health.
Franklin, J. E., & Frances, R. J. (1999). Alcohol and other psychoactive substance use disorder. In R. E. Hales, S. C. Tudofsky, & J. A. Talbott (Eds.), Textbook of psychiatry (3rd ed). (pp.363-368). Washingtom, DC:American Psychiatric Press.
Marocoux, B. C., & Shope, J.T. (1997). Application of the theory of planned behavior to adolescent use misuse of alcohol. Health Education Research.
Rokeach M. (1968). Beliefs, Attitude and Values: A Theory od organization and change. San Francisco: Jossey-Boss.
Schuckit, M. A. (2000). Alcohol-related disorder.In B. J. Sadock& V. A. Sadock (Eds.). Kaplan& Sacok’s comprehensive textbook of psychiatry (7th ed.,pp.653-970). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkims.
Schulte M. T., Ramo D. & Brown S. A. (2009). Gender differences in factors influencing alcohol use and drinking progression among adolescents. Clinical Psychology Review.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Disclaimer and Copyright Notice
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงเสมอ
