The การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ของไทยกับอนาคตหลังยุคโควิด 19

ผู้แต่ง

  • วันวิสา เพ็ญสุริยะ -

คำสำคัญ:

การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์, โควิด 19, เศรษฐกิจและการแพทย์

บทคัดย่อ

ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวจากหลากหลายภูมิภาคที่แสวงหาแหล่งท่องเที่ยวไปพร้อมกับการใช้บริการด้านการแพทย์ได้ด้วย ซึ่งได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในปัจจุบัน ซึ่งเรียกว่า Medical tourism หรือการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ โดยประเทศแถบเอเชียถือเป็นจุดดึงดูดกลุ่มนักท่องเที่ยวเหล่านี้ได้เป็นอันดับต้นๆ ของโลก เนื่องจากระบบการแพทย์ที่มีคุณภาพ ราคาไม่แพง ค่าครองชีพไม่สูงมากเมื่อเทียบกับประเทศต้นทาง และที่สำคัญคือแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ โดยเฉพาะกลุ่มนักท่องเที่ยวในภูมิภาคยุโรป หรืออเมริกา จึงอาจเป็นโอกาสทางธุรกิจที่สามารถสร้างความมั่งคั่งให้กับประเทศที่มีความพร้อมในด้านนี้ได้ บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอสถานการณ์และแนวโน้มของประเทศไทยในการขับเคลื่อนประเด็นการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์และการผลักดันในอนาคต ซึ่งเป็นอีกแนวทางในการขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจของประเทศให้เติบโตมากยิ่งขึ้นในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด 19 ใน 2 ประเด็น ประกอบด้วย 1) สถานการณ์และแนวโน้มการขับเคลื่อนประเด็นการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ของประเทศไทย และ 2) อนาคตการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ของไทย หลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรค Covid 19 โดยสรุปอาจกล่าวได้ว่าประเทศไทยสามารถเป็นหนึ่งในผู้นำด้านการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ได้หากมีการพัฒนาในแง่ของเทคโนโลยีทางการแพทย์และจีโนมิกส์ รวมถึงการสนับสนุนจากภาครัฐและภาคเอกชนในการดำเนินการตามวงจรการท่องเที่ยวอย่างเป็นรูปธรรม

เอกสารอ้างอิง

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2564). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย ปี 2564 (จำนวนยอดสะสมเบื้องต้น). [สืบค้นเมื่อ 23 ม.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=632

กองวิจัยการตลาดการท่องเที่ยว การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาห่วงโซ่อุปทานการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ (Medical Tourism) ของไทย ปี 2563. [สืบค้นเมื่อ 23 ม.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: Chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/viewer.html?pdfurl=http%3A%2F%2Ftourismlibrary.tat.or.th%2Fmedias%2FT26950.pdf&clen=18883288&chunk=true

กันต์สินี กันทะวงศ์วาร และคณะ. (2559). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ ความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ (เมดิคัล). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศไทยให้เป็นศูนย์กลางสุขภาพนานาชาติ (MEDICAL HUB). นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2558). เอกสารการเปิดเสรีทางการค้าและบริการสุขภาพของอาเซียน 2555 และกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ 2558. [สืบค้นเมื่อ 23 ม.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/viewer.html?pdfurl=https%3A%2F%2Fwww.mots.go.th%2Fewt_dl_link.php%3Fnid%3D7651&clen=1218087

ณัฏฐกฤติ นิธิประภา. (2564). บทวิเคราะห์สถานการณ์ MSME สาขาธุรกิจท่องเที่ยว ปี 2564 และแนวโน้มปี 2565. [สืบค้นเมื่อ 23 ม.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/viewer.html?pdfurl=https%3A%2F%2Fwww.sme.go.th%2Fupload%2Fmod_download%2Fdownload-20211012232619.pdf&clen=1564992&chunk=true

ธนาคารกสิกรไทย. (2564). กสิกรไทยชี้จุดเปลี่ยนเกมการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ไทย. [สืบค้นเมื่อ 12 พ.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: https://www.kasikornbank.com/TH/News/Pages/Medical-hub.aspx

ธันยาพร เล้าโสภาภิรมย์. (2560). ท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ โอกาสทองของไทยในอาเซียน. [สืบค้นเมื่อ 23 ม.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: https://www.scbeic.com/th/detail/product/3526.

พชรพจน์ นันทรามาส, สุจิตรา อันโน. (2563). 3 เทรนด์การแพทย์ ฟันเฟืองขับเคลื่อนไทยสู่ Medical Hub. [สืบค้นเมื่อ 23 ม.ค. 2565]. แหล่งข้อมูล: chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/viewer.html?pdfurl=https%3A%2F%2Fkrungthai.com%2FDownload%2Feconomyresources%2FEconomyResourcesSlideInfographic_453Slide_3_Medical_Hub.pdf&clen=3271119&chunk=true

พงศธร พอกเพิ่มดี และคณะ. (2564). การประเมินสมรรถนะระบบสุขภาพของประเทศไทย ปี 2563 – 2564. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.

วารีพร ชูศรี, วรลักษณ์ ลลิตศศิวิมล. (2563). การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ : ความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์;7(2):205-26.

Cohen E. (2008). Medical tourism in Thailand. [cited 2022 Jan 23]. Available from:

http://www.assumptionjournal.au.edu/index.php/AU-GSB/article/view/381

Global wellness institute. (2018). Global Wellness Economy Monitor. [cited 2022 Jan 23]. Available from: https://globalwellnessinstitute.org/industry-research/2018-global-wellness-economy-monitor/

Global Wellness Economy. (2021). มองไกลกว่า COVID. [cited 2022 Jan 23]. Available from: https://globalwellnessinstitute.org/industry-research/the-global-wellness-economy-looking-beyond-covid/

Lunt N., Smith R., Exworthy M., Green S., Horsfall D., Mannion R. (2011). Medical Tourism: Treatments, Market and Health System Implications: A scoping review, OECD Directorate for Employment, Laboure and Social Affairs, p.7

McArthur B. (2015). Medical Tourism Development, Challenges and Opportunities for Asia. [cited 2022 Jan 23]. Available from: https://almatourism.unibo.it/article/view/5315/5579

Manirochana N., Vivanichakul N. (2016). Competitive Abilities of Thailand Medical Tourism. Parichart Journal;29(1):197-215.

Overall MTI Ranking 2020-2021. (2020). Global Healthcare Resources & International Healthcare Resource Center. [cited 2022 Jan 23]. Available from: https://www.medicaltourism.com/mti/home

Pocock NS., Phua KH. (2011). Medical tourism and policy implications for health systems: a conceptual framework from a comparative study of Thailand, Singapore and Malaysia. [cited 2022 Jan 23]. Available from:

http://www.globalizationandhealth.com/content/7/1/12

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-09-10

รูปแบบการอ้างอิง

เพ็ญสุริยะ ว. (2022). The การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ของไทยกับอนาคตหลังยุคโควิด 19. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข, 8(3), 541–552. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/journal_law/article/view/258646

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ / มุมมอง